από Vavoulis tours | Αυγ 26, 2025 | Ελλάδα, Ταξιδιωτικές Ιδέες
Στην καταπληκτική κωμωδία των Αλέκου Σακελλάριου & Χρήστου Γιαννακόπουλου «Ο Ηλίας του 16ου» (1959), η αξέχαστη Μαρίκα Κρεβατά παίζει την πλούσια χαρτοπαίκτρα κυρία Λουκία, η οποία απεικονίζεται να πηγαινοέρχεται για τα μπάνια της στα περίφημα Λουτρά Αιδηψού.
Η κυρία Λουκία δεν έκανε τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από όσα έκαναν 2.000 χρόνια πριν από αυτήν οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες –ο Αδριανός, ο Σεπτίμιος Σεβήρος, ο Μέγας Κωνσταντίνος– ή διεθνείς σελέμπριτις των δικών της χρόνων σαν τον Ωνάση, τον Τσώρτσιλ, τη Μαρία Κάλλας και τον Ομάρ Σαρίφ. Όσοι έρχονταν εδώ για διακοπές και θεραπεία, αντίκριζαν το ίδιο θέαμα που αντικρίζει και ο σημερινός επισκέπτης. Κάτω από τα πόδια σου το έδαφος βράζει: οι θερμές θειούχες πηγές υπάρχουν παντού. Στη θάλασσα, κάτω από βράχους κόκκινους από το θειάφι, αλλά και στις μικρές «μπανιέρες» που σχηματίζονται μέσα στο νερό, όπως και σε πισίνες (ιδιωτικές και δημόσιες), σε μπανιέρες και σε τζακούζι.
Η όσφρηση ανιχνεύει ατμούς από υπόγειους παφλασμούς, ενώ το θεραπευτικό, αναζωογονητικό νερό δεν κάνει τσιγκουνιές –υπάρχει για όλους. Ακόμα κι αν δεν έχετε κανέναν λόγο για λουτροθεραπεία, το μπάνιο σε μια θάλασσα όπου το κρύο νερό απέχει από το καυτό ένα μέτρο και οι ατμοί αιωρούνται πάνω στα καταγάλανα ύδατα, είναι κάτι πολύ διασκεδαστικό για να το χάσετε.
Η Αιδηψός επανέρχεται δυναμικά στο σημερινό προσκήνιο σαν spa προορισμός. Photo: Shutterstock
Εντωμεταξύ, η Αιδηψός επανέρχεται δυναμικά στο σημερινό προσκήνιο σαν spa προορισμός και όχι μόνο σαν μέρος θεραπείας για ρευματισμούς. Η αντι-στρες εμπειρία, η αναζωογόνηση και οι κούρες ομορφιάς που προσφέρουν τα ξενοδοχεία της (ορισμένα σε ατμόσφαιρα πολυτελείας), εκτιμάται πολύ από ένα μεγάλο κοινό νέων ανθρώπων. Η δε δημοτική παραλία έχει άμμο και πολύ χώρο για να απλώσετε την πετσέτα σας, αφού διαθέτει μόνο λίγες ομπρέλες. Μάλιστα, αν διανύσετε 4 χιλιόμετρα, μπορείτε να κολυμπήσετε στην επίσης αμμώδη (στο μεγαλύτερο μέρος της) παραλία του Αγίου Νικολάου, πίνοντας παράλληλα και το ουζάκι σας.
Επιπλέον, το καλοκαιρινό ραντεβού της Αιδηψού με το κοινό ξεκινάει φέτος με ένα θαυμάσιο opening: την Τετάρτη 15 Ιουνίου ανοίγει ξανά ο ιστορικός θερινός κινηματογράφος «Απόλλων», ύστερα από δεκαετίες που ήταν κλειστός. Είναι μεγάλη ευχαρίστηση για όλους –ντόπιους και επισκέπτες– πόσο μάλλον από τη στιγμή που όλα γίνονται στο πλαίσιο του Evia Film Project: μιας πρωτοβουλίας του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ανασυγκρότηση και αποκατάσταση της πολύπαθης βόρειας Εύβοιας, η οποία δοκιμάστηκε πέρυσι από τις πυρκαγιές. Θα έχετε λοιπόν την ευκαιρία να παρακολουθήσετε ενδιαφέρουσες ταινίες, σημειώστε όμως και το Διεθνές Φεστιβάλ Αιδηψού, το οποίο θα παρουσιάσει χορωδιακά γκρουπ και χορευτικές παραστάσεις από ελληνικά και ευρωπαϊκά συγκροτήματα.
Tα πανέμορφα, επιβλητικά κτήρια σε διάφορες γωνιές της Αιδηψού δημιουργούν ατμόσφαιρα Μεσοπολέμου. Photo: Shutterstock
Αρχιτεκτονικά αριστουργήματα
Πέρα από τα λουτροθεραπεία και την παραλιακή ζωή, ένα ακόμα από τα ωραία της Αιδηψού είναι τα πανέμορφα, επιβλητικά κτήρια σε διάφορες γωνιές του χωριού. Τα οποία δημιουργούν ατμόσφαιρα Μεσοπολέμου, οδηγώντας σε να φανταστείς πλούσιους κι ανέμελους bon viveur να παίρνουν το μπάνιο τους, να φλερτάρουν και να βολτάρουν καλοντυμένοι. Πιο εντυπωσιακό από όλα είναι χωρίς αμφιβολία το υπέροχο ξενοδοχείο «Thermai Sylla Spa» μπροστά στην παραλία (οικοδομήθηκε το 1896), το οποίο έδωσε και το έναυσμα για την αναγέννηση της πιο παλιάς ενεργής λουτρόπολης της Ελλάδας. Πρόκειται για πραγματικό αρχιτεκτονικό αριστούργημα, το οποίο λειτουργεί ανακαινισμένο από το 2000.
Γενικά, τα οικοδομήματα που ανεγέρθηκαν κατά το τέλος του 19ου αιώνα ή μέσα στις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα θυμίζουν κτήρια της κεντρικής Ευρώπης από την ίδια εποχή. Το κτήριο που στέγαζε το παλιό Ταχυδρομείο, για παράδειγμα, σε κάνει με τους πύργους του να σκέφτεσαι τον Τσίλερ (ή τον Γκέρντνερ ή τον Χάνσεν). Η πολυτέλεια, το μέγεθος και ο διάκοσμος, δείχνουν πόσο ευημερούσε κάποτε η Αιδηψός.
To ξενοδοχείο «Thermai Sylla Spa» στεγάζεται στο πιο εντυπωσιακό κτήριο της Αιδηψού. Photo: Thermai Sylla Spa
Κτήρια που κατασκευάστηκαν στις αρχές του 1900 και μελετήθηκαν από σπουδαίους Έλληνες αρχιτέκτονες είναι το ξενοδοχείο «Αίγλη» (Αυγουστίνος Μπίρης), η «Βίλα Πνευματικού» (Κωνσταντίνος Κατσίκης) και το «Ηράκλειον» στον λόφο (Βασίλειος Κουρεμένος), σε χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα, όπου παλιότερα στεγαζόταν το υδροθεραπευτήριο.
Δίπλα του άλλο ένα εντυπωσιακό οικοδόμημα, το ξενοδοχείο «Στάδιον» σε λευκό χρώμα, λίγο πιο κάτω το ξενοδοχείο «Ιστιαία» και στην είσοδο της πόλης το εγκαταλελειμμένο «Κασταλία». Πολύ όμορφο είναι επίσης το νεοκλασικό κτήριο που στέγαζε το παλιό Δημαρχείο. Όλα αυτά τα αρχιτεκτονικά κοσμήματα συνυπάρχουν με πολλά μικρά καταστήματα στις γειτονιές της Αιδηψού, που είναι γεμάτα από σεμεδάκια και ροτόντες του 1960 και 1970. Ίσως σας ιντριγκάρουν για ψώνια με ρετρό χαρακτήρα.
Στον υπέροχο παραλιακό πεζόδρομο με τους φοίνικες συμπυκνώνεται όλη η ζωή της Αιδηψού. Photo: Shutterstock
Ο ρομαντικός παραλιακός πεζόδρομος
Eίτε πάτε στα ιαματικά λουτρά, είτε σε κάποια κοντινή εκδρομή, η μέρα σας θα καταλήξει στον υπέροχο παραλιακό πεζόδρομο με τους φοίνικες, όπου συμπυκνώνεται όλη η ζωή της Αιδηψού. Εκεί θα δείτε προσεγμένα ντυσίματα από κυρίες και κυρίους μεγάλης ηλικίας, που σεργιανίζουν πριν το δείπνο δίπλα στους πιο νέους, οι οποίοι γυρίζουν από τη θάλασσα με σαγιονάρες, σορτς και παρεό ή ντυμένοι με μοδάτα καλοκαιρινά ρούχα, συχνά έχοντας μαζί παιδάκια και μωρά στο καροτσάκι.
Το ελαφρό, θαλασσινό αεράκι ενισχύει τη χαλαρή ατμόσφαιρα διακοπών. Απέναντι μακριά, πάλι, μπορείτε να ρομαντσάρετε αγναντεύοντας την Αρκίτσα, τον Άγιο Κωνσταντίνο, τα Καμένα Βούρλα, ακόμα και τον Παρνασσό. Συνεχίζοντας τη βόλτα θα περάσετε και από τις σύγχρονες καφετέριες. Και σίγουρα θα σταθείτε γοητευμένοι μπροστά στο γραφικό «Κύμα», φτάνοντας μπροστά στο ξενοδοχείο «Ιστιαία».
Το «Κύμα» χτίστηκε το 1933 μέσα στη θάλασσα, και εξακολουθεί να είναι σήμα κατατεθέν της Αιδηψού. Photo: Shutterstock
Πρόκειται για μια περίτεχνη οκταγωνική αίθουσα, περίκλειστη με όμορφα παράθυρα, πάνω σε ξύλινη εξέδρα που βρίσκεται μέσα στη θάλασσα, στηριγμένη σε πασσάλους. Λευκές τέντες σκιάζουν τραπεζάκια κι εσείς πίνετε καφέ σαν να ήσασταν επιβάτες σε καράβι. Σήμα κατατεθέν της πόλης από το 1933 που χτίστηκε, το «Κύμα» υπήρξε πάντα χώρος αναψυχής και διασκέδασης. Κι έτσι συνεχίζει (ανακαινισμένο), μέχρι και σήμερα.
Θα φωτογραφηθείτε λοιπόν με στιλ και άποψη και, αν θέλετε, θα σκηνοθετήσετε τον εαυτό σας ως εκλεκτικιστή εναλλακτικό ή ως ρομαντική παρουσία του Μεσοπολέμου –αν δεν προτιμήσετε να τον δείτε σαν καταπιεσμένη νοικοκυρά ή σαν κουβαλητή οικογενειάρχη του 1960. Το σκηνικό στην Αιδηψό προσφέρεται για όλα.
Υπολογίζεται ότι η Αιδηψός διαθέτει περίπου 80 θερμές πηγές. Photo: Shutterstock
H γη βράζει: 60 πηγές με θερμοκρασία μέχρι 71°C
Η Αιδηψός είναι η μεγαλύτερη λουτρόπολη της Ελλάδας, η οποία λειτουργεί συνεχώς εδώ και 2.000 χρόνια. Διαθέτει περίπου 60 θερμές πηγές, κάποιες από τις οποίες είναι θεραπευτικές, με τη θερμοκρασία να κυμαίνεται από 34 έως 71 βαθμούς Κελσίου. Το νερό τους προέρχεται από το ρήγμα του βόρειου Ευβοϊκού κόλπου σε βάθος 3.000 μέτρων, όχι μακριά δηλαδή από τη μυθολογική εξήγηση: τα θερμά ύδατα ξεπήδησαν όταν ο Ήφαιστος χτύπησε τα έγκατα της γης με το σφυρί του ύστερα από παράκληση της Αθηνάς, ώστε να ξεκουράζεται ο Ηρακλής που ήταν προστατευόμενός της.
Εκτός από τα ιδιωτικά υδροθεραπευτήρια στα ξενοδοχεία υπάρχει και το Υδροθεραπευτήριο του ΕΟΤ (ανοιχτό από 1η Ιουνίου έως 30 Οκτωβρίου, 22260-23500, 22260-23501 και 222600-23502), το οποίο μετριέται στα μεγαλύτερα και πιο σύγχρονα της χώρας. Περιλαμβάνει λουτήρες-υδρομασάζ (κανονικούς, ειδικών θεραπειών, άκρων, σκοτσέζικο ντους), δινόλουτρα, μία εξωτερική και δύο εσωτερικές πισίνες, καθώς και φυσικοθεραπευτήριο με όργανα γυμναστικής και ηλεκτροθεραπείας. Προσφέρει επίσης λασποθεραπεία και ποσιθεραπεία.
Ακόμα κι αν δεν έχετε λόγο για λουτροθεραπεία, το μπάνιο σε μια θάλασσα όπου οι ατμοί αιωρούνται πάνω στα καταγάλανα νερά είναι κάτι πολύ διασκεδαστικό. Photo: Shutterstock
Το υδροθεραπευτήριο «Άγιοι Ανάργυροι» που κατασκευάστηκε πριν το 1950 υπάρχει ακόμα κοντά στο ομώνυμο εκκλησάκι (στην επονομαζόμενη «Σπηλιά του Σύλλα»), έχοντας χαρακτηριστεί ως νεότερο, διατηρητέο μνημείο. Σύμφωνα με το έργο του Πλούταρχου «Βίοι Παράλληλοι», ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας –σφαγέας των κατακτημένων Ελλήνων– είχε έρθει εδώ για να θεραπευτεί από ουρική αρθρίτιδα.
Η «σπηλιά» του Σύλλα είναι ένα μικρό οικοδόμημα με τρούλο, το οποίο με τα χρόνια έχει καλυφθεί από τα φερτά υλικά του νερού, με αποτέλεσμα η είσοδός του να μοιάζει με είσοδο σπηλαίου. Εκεί βρίσκονται και δύο μεγάλα βάθρα αγαλμάτων, με επιγραφές προς τιμήν των αυτοκρατόρων Αδριανού, Σεπτίμιου Σεβήρου και Κωνσταντίνου.
Μέσα στην Αιδηψό θα συναντήσετε διάφορα αξιοθέατα. Photo: Shutterstock
Τι να δείτε, πού να πάτε
Μέσα στην Αιδηψό ξεχωρίζει ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, που χρονολογείται στα 1860 (η εικόνα της Παναγίας έχει φιλοτεχνηθεί το 1815), αλλά και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, η οποία έχει χτιστεί πριν το 1800. Στον ημιώροφο του Υδροθεραπευτηρίου του ΕΟΤ εκτίθεται και η Αρχαιολογική Συλλογή, με ευρήματα από τους προϊστορικούς χρόνους της περιοχής, κυρίως από τις ανασκαφές στον οικισμό του Κουμπιού (2 χιλιόμετρα έξω από τα όρια του χωριού). Επίσης εκτίθενται δείγματα κεραμικής από τους γεωμετρικούς μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το μυκηναϊκό ξίφος που βρέθηκε στην Καστανιώτισσα.
Έξω από την Αιδηψό, η γυναικεία μονή του Αγίου Γεωργίου προσφέρει μια πολυεπίπεδη εμπειρία: θρησκευτική, ιστορική, αρχιτεκτονική και μυστικιστική. Βρίσκεται στο όρος Τελέθριο, σε υψόμετρο 400 μέτρων, σε ένα εκπληκτικά όμορφο μέρος με πανοραμική θέα. Πότε ακριβώς χτίστηκε κανείς δεν ξέρει, με την επικρατέστερη άποψη να δείχνει προς τα τέλη του 14ου αιώνα –θα γνώριζε έπειτα πολλές καταστροφές, ανοικοδομήσεις και ανακατασκευές. Το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο χρονολογείται στα 1834 βάσει επιγραφής χαραγμένης πάνω από την Ωραία Πύλη και είναι αριστουργηματικό. Στο μοναστήρι φυλάσσονται και τμήματα του τέμπλου του ερειπωμένου ναού των Αγίων Αναργύρων στα Άνω Ήλια.
Αρκετοί από όσους έχουν επισκεφθεί τα Λιχαδονήσια κάνουν λόγο για τις «Σεϋχέλλες της Ελλάδας». Photo: Shutterstock
Υποβλητική είναι όμως και η κατακόμβη της μονής, φτιαγμένη σε βυζαντινό ρυθμό, από την οποία φθάνετε στον μικρό ναό του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, μέσα από έναν υπόγειο, θολωτό διάδρομο. Υπάρχει η άποψη ότι οι γύρω ανεξερεύνητες στοές ανήκαν σε αρχαίο τέμενος αφιερωμένο στον Απόλλωνα. Σε άλλη κατακόμβη βρίσκεται η μικρή εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ενώ σε μια άλλη το οστεοφυλάκιο της μονής Αγίου Γεωργίου. Εκεί φιλοξενούνται και λείψανα του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Μάμαντος, της Αγίας Μαρίνας και της Αγίας Κυριακής.
Επιβάλλεται πάντως και μια μονοήμερη εκδρομή στη χερσόνησο της Λιχάδας και στα παραμυθένια Λιχαδονήσια. Είναι μία από τις πιο ωραίες περιοχές της Ελλάδας, με τα καταπράσινα νησιά να αναδύονται μέσα από τα τιρκουάζ νερά, θυμίζοντας τις Σεϋχέλλες. Για να φτάσετε, θα διασχίσετε 15 χιλιόμετρα: θα περάσετε από τα ορεινά Γιάλτρα, θα κατέβετε στα παραθαλάσσια Λουτρά Γιάλτρων και θα συνεχίσετε μέχρι τον Κάβο –το απώτατο σημείο της βορειοδυτικής Εύβοιας. Από εκεί θα πάρετε καραβάκι, το οποίο και θα σας ξεναγήσει γύρω από τα Λιχαδονήσια, πριν σας αφήσει στο μεγαλύτερο από αυτά, τη Μονολιά. Θα κολυμπήσετε έπειτα στα διάφανα, ρηχά και ζεστά νερά της, θα φάτε και θα λιαστείτε στη «χρυσή» άμμο.
Πηγή: travel.gr
από Vavoulis tours | Οκτ 3, 2023 | Ελλάδα
Ένα θαυμαστό μέρος της Κεφαλονιάς που ανακαλύφθηκε χάρη σε έναν επίμονο επιστήμονα και τον μεγάλο σεισμό του 1953
Ένα μεγάλο αφιέρωμα στο Λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης στην Κεφαλονιά και στον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ανακαλύφθηκε παρουσιάζει η βρετανική εφημερίδα Telegraph στην ψηφιακή της έκδοση.
Διαθέσιμες εκδρομές για Τήνο:
To πόσο εντυπωσιάστηκε ο συγγραφέας του αφιερώματος είναι εμφανές στο ξεκίνημα του κειμένου του: «Δεν ήξερα πώς ήταν πραγματικά το χρώμα μπλε μέχρι τον Σεπτέμβριο. Είχα μια κάποια ιδέα, βλέποντας τον ουρανό, τα μπλε μύρτιλα, την ελληνική σημαία κλπ. Αλλά μόνο όταν είδα τις αχτίδες του ηλίου να πέφτουν πάνω στα κρύα νερά του σπηλαίου της Μελισσάνης έγινα μάρτυρας του μπλε χρώματος στην πραγματική του μορφή» γράφει o Γκρεγκ Ντίκινσον.
Ο δημοσιογράφος αναφέρει ότι, σε γενικές γραμμές, αποφεύγει τα τουριστικά αξιοθέατα, την πολυκοσμία και την αναμονή σε ουρές που περιλαμβάνει μία επίσκεψη σε αυτά. Πείστηκε να επισκεφτεί το σπήλαιο από τον εργαζόμενο στην εταιρεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων.
«Πρέπει να πας», επέμενε ο υπάλληλος και τελικά ο δημοσιογράφος της Telegraph τού έδωσε τον λόγο του ότι θα το κάνει καθώς, όπως γράφει, «θα τον ξαναέβλεπε στο τέλος της εβδομάδας». Περιγράφει το πώς βρέθηκε μαζί με τους άλλους τουρίστες στην βάρκα ξενάγησης στο σπήλαιο ενώ οι άλλες βάρκες εξαιτίας των πεντακάθαρων νερών δεν έμοιαζαν να επιπλέουν αλλά να αιωρούνται.
«Η Μελισσάνη δεν είναι κάποιο κρυμμένο μυστικό. Στην πραγματικότητα, είναι ένα από τα γνωστότερα τουριστικά αξιοθέατα της Κεφαλονιάς, μαζί με το γειτονικό σπήλαιο Δρογκαράτη και την παραλία του Μύρτου. Αλλά αυτό που κάνει τη Μελισσάνη ιδιαίτερα γοητευτική είναι ότι για αιώνες, ίσως χιλιετίες, η θαυμαστή ομορφιά της ήταν χαμένη. Την ανακάλυψή της την οφείλουμε στον Ιωάννη Πετρόχειλο. όμως, τελικά η ολοκληρωτική αποκάλυψή της μπορεί να πιστωθεί και σε μία γεωλογική καταστροφή», γράφει.
Ποιος ήταν ο Ιωάννης Πετρόχειλος
Γεννημένος το 1900 στη Σμύρνη από γονείς με καταγωγή από τα Κύθηρα, ο Ιωάννης Πετρόχειλος υπήρξε ένας πολυμαθής άνθρωπος. Σπούδασε μουσική, τοπιογραφία και φυσικομαθηματικά πριν μετακομίσει το 1930 στα Κύθηρα μαζί με τη σύζυγό του για να διδάξει χημεία στο σχολείο. Εκεί γοητεύτηκε από το εκτεταμένο δίκτυο σπηλαίων του νησιού και το 1932 τού δόθηκε μία υποτροφία από το ελληνικό κράτος ώστε να σπουδάσει γεωλογία, ανθρωπολογία και γεωγραφία στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, ο Πετρόχειλος ήταν ένας από τους κορυφαίους ειδικούς στα σπήλαια στην Ελλάδα. Ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας και η ομάδα του προχώρησαν σε σημαντικές ανακαλύψεις. Ανάμεσα τους ήταν η ανασκαφή στο σπήλαιο των Πετραλώνων στη Χαλκιδική όπου ανακαλύφθηκαν οστά από ζώα. Σήμερα το σπήλαιο θεωρείται από τα πιο σημαντικά στην Ευρώπη χάρη στον πλούτο του σε οστά και απολιθώματα. Ανάμεσα στα ευρήματα είναι και το περίφημο κρανίο του «Ανθρώπου των Πετραλώνων» ηλικίας τουλάχιστον 200.000 ετών.
«Στην πραγματικότητα η Μελισσάνη είναι απλά ένα από τα σπήλαια που ανακάλυψε και ερεύνησε ο Πετρόχειλος στον 20ο αιώνα και μικρού παλαιοντολογικού ενδιαφέροντος. Λίγα σπήλαια στον κόσμο είναι τόσο εντυπωσιακά οπτικά και πλούσια σε μυθολογική ιστορία» γράφει η Telegraph.
Όταν ο Ιωάννης και η σύζυγός του, Άννα, ήρθαν στην Κεφαλονιά το 1951 για να ερευνήσουν την πιθανολογούμενη ύπαρξη ενός σπηλαίου δυτικά της Σάμης υπήρχαν ελάχιστες ενδείξεις για το τι υπήρχε κάτω από την επιφάνεια της γης. Βρήκαν ένα μικρό άνοιγμα, περιτριγυρισμένο από δέντρα. Κατέβηκαν με τη βοήθεια σχοινιών και αντίκρισαν μια υπόγεια λίμνη που ήταν χαμένη για χιλιετίες.
Στην πρώτη τους εξερεύνηση βρήκαν μία αρχαία λυχνία λαδιού σε μία νησίδα εντός του σπηλαίου. Αρκετά αργότερα, το 1962, ο αρχαιολόγος Σπυρίδων Μαρινάτος ανακάλυψε έναν θησαυρό από χειροτεχνήματα τα οποία χρονολογούνται από τον 4ο και τον 3ο αιώνα προ Χριστού. Ανάμεσά τους ήταν μία πήλινη φιγούρα του Θεού Πάνα και πήλινα πιάτα που απεικονίζουν τη νύμφη Μελισσάνθη (ή Μελισσάνη) να χορεύει. Ξεκάθαρα σημάδια πως κάποτε το σπήλαιο κατοικούνταν και ήταν τόπος λατρείας.
Σύμφωνα με τον μύθο, η Μελισσάνθη αυτοκτόνησε σε μία λίμνη όταν ο Θεός Πάνας την απέρριψε ερωτικά. Μία άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι η Μελισσάνθη ήταν βοσκοπούλα που έπεσε στη λίμνη ψάχνοντας για ένα χαμένο πρόβατο. Σε κάθε περίπτωση, η μεγαλειώδης ανακάλυψη αυτών των χειροτεχνημάτων αποκάλυψε ένα σημαντικό κεφάλαιο της ιστορίας και των μύθων του νησιού.
Η καταστροφή που έφερε την αποκάλυψη
«Το 1953, ο μεγάλος σεισμός της Κεφαλονιάς, μεγέθους 6,8 Ρίχτερ, προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στο νησί. Σκοτώθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι, σχεδόν όλα τα κτήρια στο νησί ισοπεδώθηκαν. Τα σημάδια των καταστροφών είναι ορατά ακόμα και σήμερα», λέει ο Ντίκινσον. «Ο σεισμός προκάλεσε ένα άνοιγμα της τρύπας στην οροφή του σπηλαίου. Για πρώτη φορά, τα βαθιά υπόγεια νερά αποκαλύφθηκαν σε όλη την μεγαλοπρέπειά τους. Όταν οι κάτοικοι επέστρεψαν μετά τον σεισμό στο νησί ανακάλυψαν αυτή την καταβόθρα, αυτό που οι Μεξικάνοι ονομάζουν cenote. Πράγματι εδώ το τοπίο είναι πιο πολύ μεξικάνικο παρά μεσογειακό. Το 1963 ένα τούνελ έδωσε πρόσβαση στο σπήλαιο» συμπληρώνει.
Το νερό στη Μελισσάνη είναι υφάλμυρο, ένας συνδυασμός θαλασσινού και γλυκού νερού και αποτελεί τμήμα ενός πολύπλοκου υδρογεωλογικού συστήματος. Το βάθος της λίμνης φτάνει τα 37 μέτρα, είναι το σημείο όπου το γλυκό νερό εισέρχεται στο σπήλαιο. Στο μέσο της λίμνης, το βάθος είναι πολύ μικρότερο, περίπου δέκα μέτρα.
«Είναι το σημείο όπου η πεσμένη οροφή δημιούργησε ένα λόφο από τα συντρίμμια της. Παρά το ζεστό φως του ήλιου από πάνω μας, το νερό είναι πάρα πολύ κρύο. Όχι πως έχει πραγματικά σημασία καθώς η κολύμβηση στο σπήλαιο απαγορεύεται αυστηρά», αναφέρει ο δημοσιογράφος της Τelegraph.
Το σπήλαιο χωρίζεται σε δύο θαλάμους. «Ο ένας αυτός που βλέπουμε συνήθως στις καρτποσταλ είναι λουσμένος στο φως, ο άλλος σκοτεινός, φωτίζεται με τεχνητό πορτοκαλί φως και καλυμμένος με σταλαγμίτες και σταλακτίτες. Αυτοί οι σταλακτίτες μεγαλώνουν 1 εκατοστό ανά 100 χρόνια. Ο ξεναγός/βαρκάρης μας είπε ότι μερικοί είναι εδώ για 20.000 χρόνια, κάτι απολύτως πιστευτό δεδομένου του μήκους τους», γράφει η Telegraph.
«Συγκρινόμενος με το ηλιόλουστο αδερφάκι του, αυτός ο θάλαμος έμοιαζε να έχει βγει από τα σπλάχνα της κολάσεως. Είναι όμως εξίσου εντυπωσιακός και σημαντικός για να κατανοήσεις την ανθρώπινη ιστορία του σπηλαίου. Εδώ είναι η νησίδα όπου υπήρξαν οι σημαντικές αρχαιολογικές ανακαλύψεις», γράφει ο δημοσιογράφος της Telegraph. Το πόσο εντυπωσιάστηκε από αυτό το θαύμα της φύσης αποτυπώνεται στην τελευταία παράγραφο του αφιερώματος.
«Στην επιστροφή από το κύριο σπήλαιο παρατήρησα ότι το νερό δεν ήταν πια μπλε αλλά είχε πάρει μια πιο τιρκουάζ απόχρωση και δημιουργούσε ψυχεδελικές αντανακλάσεις στους ασβεστολιθικούς τοίχους του σπηλαίου. Πουλιά χόρευαν μπαινοβγαίνοντας στο σπήλαιο. Και εγώ παρατηρούσα έναν χαμένο κόσμο που είχε εξαφανιστεί για χιλιάδες χρόνια. Και ήμουν ευγνώμων στον Ιωάννη Πετρόχειλο, έναν πολύ ισχυρό σεισμό και ένα επίμονο υπάλληλο σε γραφείο ενοικιάσεως αυτοκινήτων που μπόρεσα να τον δω από κοντά».
από Vavoulis tours | Αυγ 12, 2023 | Ελλάδα
Παναγία της Τήνου: Πρόκειται για μια εικόνα με ιδιαίτερη τεχνοτροπία η οποία σύμφωνα με κάποιους μελετητές αποδίδεται στον Απόστολο Λουκά.
Η Παναγία της Τήνου, είναι μια εικόνα με ιδιαίτερη τεχνοτροπία η οποία σύμφωνα με κάποιους μελετητές αποδίδεται στον Απόστολο Λουκά. Πώς είναι όμως η εικόνα πίσω από τα τάματα των πιστών; Είναι ένα από τα ιερότερα σύμβολα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Η Ιερή Εικόνα της Παναγίας της Τήνου που φυλάσσεται στο νησί, έχει συνδεθεί άμεσα με την πίστη του Έλληνα για την Παναγία αλλά και με τους απελευθερωτικούς αγώνες του λαού μας τους προηγούμενους δυο αιώνες.
Διαθέσιμες εκδρομές για Τήνο:
Κάτι που αρκετοί μπερδεύουν, εξαιτίας της κεντρικής πανηγύρεως του Ναού της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο, είναι η απεικόνιση της Παναγίας στην συγκεκριμένη εικόνα. Η Εικόνα της Παναγίας της Τήνου δεν απεικονίζει την Κοίμηση της Θεοτόκου αλλά τον Ευαγγελισμό. Πως είναι όμως η εικόνα της Παναγίας πίσω από τα τάματα των πιστών;
Αυτή είναι μια από τις σπανιότερες απεικονίσεις της εικόνας της Παναγίας της Τήνου, χωρίς το χρυσό «πουκάμισο» που την κοσμεί και τα αφιερώματα των πιστών που βρίσκονται πάνω από αυτό. Στην εικόνα του Ευαγγελισμού απεικονίζονται δεξιά η Παναγία και αριστερά ο Αρχάγγελος Γαβριήλ κρατώντας τον κρίνο. Πάνω από τα δυο πρόσωπα εικονίζεται το Άγιο Πνεύμα με τη μορφή περιστεριού. Η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα ο Ναός Της ύστερα από όραμα της Αγίας Πελαγίας στις 30 Ιανουαρίου 1823.
Παναγία της Τήνου
Ο ναός της Παναγίας της Τήνου κτίστηκε σε σημείο όπου βρέθηκε εικόνα της Παναγίας, κατά τη θρησκευτική παράδοση μετά από σχετικά οράματα της μοναχής Αγίας Πελαγίας. Η εικόνα ανακαλύφθηκε μετά από ανασκαφές στις 30 Ιανουαρίου 1823 και ενώ προηγήθηκαν ανασκαφές το 1822 που αποκάλυψαν τον αρχαίο ναό του Διονύσου και ο ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.
Η είδηση της εύρεσης της εικόνας, κατά την περίοδο της ελληνικής επανάστασης του 1821 θεωρήθηκε καλός οιωνός και το νησί επισκέφτηκαν για αυτό το λόγο οι Κολοκοτρώνης, Μιαούλης, Νικηταράς και Μακρυγιάννης, για να προσκυνήσουν. Μετά την εύρεση της εικόνας ακολούθησε η οικοδόμηση της εκκλησίας. Απαιτήθηκαν μεγάλες ποσότητες μαρμάρων, οι οποίες κατά κύριο λόγο μεταφέρθηκαν από τον αρχαιολογικό χώρο της γειτονικής Δήλου.
Απαιτούνταν επίσης και μεγάλος αριθμός εργατών επεξεργασίας και τοποθέτησης μαρμάρων, αλλά κυρίως πολλά χρήματα η έλλειψη των οποίων έφερνε πολλές φορές σε αμηχανία τους επιστάτες του έργου που δυσκολεύονταν να πληρώσουν στο τέλος της εβδομάδας, εργαζόμενους και υλικά. Η ολοκλήρωση του έργου οφείλεται στη σημαντική συνδρομή, σε εργασία και χρήμα, τόσο του τηνιακού λαού, όσο και χριστιανών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Μέχρι τα μέσα του 1832 είχε ανεγερθεί η ανατολική πτέρυγα του συγκροτήματος, το τμήμα ανατολικά του καμπαναριού και το τμήμα ανατολικά της κεντρικής εισόδου. Το σύνολο των εργασιών ανέγερσης ολοκληρώθηκε το 1880.
από Vavoulis tours | Αυγ 10, 2023 | Ελλάδα
Το νησί του Απέραντου Γαλάζιου που μάγεψε το σκηνοθέτη Λικ Μπεσόν, με τις υπέροχες παραλίες και τα κρυστάλλινα νερά, τη μοναδική γραφικότητά του και μια θέα που κόβει την ανάσα, διαθέτει εκτός των άλλων μια πλούσια γαστρονομική παράδοση που από μόνη της είναι λόγος για να το επισκεφτείς τουλάχιστον για μια φορά.
Με ιδιαίτερες μυρωδιές και γεύσεις που οφείλονται στα γευστικά, ντόπια προϊόντα και τις ποιοτικές πρώτες ύλες, η γαστρονομία της Αμοργού συνδυάζει λαχταριστές συνταγές της τοπικής παράδοσης όσο και πιάτα με μια πιο σύγχρονη προσέγγιση.
Εκλεκτά τυριά
Στο ορεινό και βραχώδες νησί της Αμοργού οι κτηνοτρόφοι διατηρούν 13.000 αιγοπρόβατα, τα οποία παράγουν μια μεγάλη ποσότητα γάλακτος, σημαντικό ποσοστό του οποίου μετατρέπεται σε εξαιρετικής ποιότητας τυριά. Η παραδοσιακή διαδικασία τυροκόμησης τούς χαρίζει πλούσια γεύση και έντονο χαρακτήρα.
Από τα πλέον αναγνωρίσιμα τυριά της Αμοργού είναι το αμοργιανό, που θυμίζει το κεφαλοτύρι και η μαλάκα, μια ντόπια παραλλαγή της μυζήθρας. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν το ξινότυρο, ξινομυζήθρα δηλαδή, που έχει στεγνώσει στον αέρα για αρκετές εβδομάδες και έχει σκληρύνει, καθώς και η κοπανιστή, ένα κλασικό παραδοσιακό τυρί των Κυκλάδων που στην Αμοργό παρουσιάζεται σε μια λιγότερο πικάντικη παραλλαγή σε σχέση με το αντίστοιχο φημισμένο τυρί της Μυκόνου.
Ποιοτικά κρέατα
Τα αιγοπρόβατα που ζουν στα εδάφη της Αμοργού παίζουν σημαντικό ρόλο σε διάφορες τοπικές συνταγές. Για παράδειγμα, το περίφημο πατατάτο κατσαρόλας είναι ένα πιάτο με αρνί, πατάτες και κόκκινη σάλτσα αρωματισμένη με κανέλα που σερβίρεται σε γάμους και πανηγύρια. Στο γιορτινό τραπέζι του Πάσχα κυριαρχεί το κατσίκι γεμιστό με ρύζι, εντόσθια και μια νοστιμότατη ποικιλία από ντόπια αρωματικά βότανα.
Κατ’ εξοχήν παραδοσιακό αμοργιανό πιάτο είναι και το ξιδάτο, μια λιγότερο έντονη εκδοχή του πατσά, με το ξίδι, φυσικά, να κυριαρχεί. Οι ντόπιοι το προσφέρουν ως σούπα ύστερα από την ολονυχτία, την παραμονή των μεγάλων θρησκευτικών εορτών, ενώ, ακόμα και ο γνωστός σε όλους παστουρμάς παράγεται εδώ από κατσικίσιο ή πρόβειο κρέας, και όχι βουβαλίσιο ως είθισται.
Ολόφρεσκα ψάρια
Ένα νησί στην καρδιά του Αιγαίου, ωστόσο, διαθέτει στη γαστρονομική του φαρέτρα και πολλά φρέσκα ψάρια. Οι ψαράδες της Αμοργού επιστρέφουν με τις τράτες τους στη στεριά φορτωμένοι άφθονους ροφούς, συναγρίδες, βλάχους, παλαμίδες και μικρούς τόνους.
Χαρακτηριστικά θαλασσινά πιάτα του νησιού αποτελούν το δημοφιλές σαβόρι, που γίνεται κυρίως με μπαρμπούνια, ή εναλλακτικά με γόπες, καθώς και η αμοργιανή κακαβιά. Η γνωστή ψαρόσουπα, η οποία εδώ στο νησί μαγειρεύεται με σκορπίνες, πετρόψαρα, χάνους, λύχνους, πέρκες ή κυνηγούς. Εκλεκτοί μεζέδες είναι και τα φρέσκα καλαμάρια και χταπόδια που απαντώνται στις θάλασσες του νησιού.
Ιδιαίτερα παραδοσιακά πιάτα και μοναδικά γλυκά με τη σφραγίδα του νησιού
Τα όσπρια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της διατροφής των κατοίκων της Αμοργού, ένα είναι ωστόσο ο βασιλιάς της διατροφικής πυραμίδας. Το -συγγενές με το μπιζέλι- κατσούνι, ένα ιδιαίτερο τοπικό προϊόν, το οποίο οι μικροπαραγωγοί του νησιού καλλιεργούν σε πεδινές εκτάσεις. Αποτελεί τη βάση για την περίφημη φάβα, μία αμοργιανή συνταγή που προσδοκά να κατοχυρωθεί ως Προϊόν Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Είναι ιδιαίτερα θρεπτικό, έχει βελούδινη υφή και φημίζεται για τη νοστιμιά του. Από την αμοργιανή φάβα εξάλλου παρασκευάζονται και οι φαβοκεφτέδες. Παρόμοιας φιλοσοφίας με τους ντοματοκεφτέδες, η γεύση τους εμπλουτίζεται από τα βότανα και μυρωδικά που φύονται στα χωράφια του νησιού.
Δημοφιλές παραδοσιακό πιάτο είναι και ο κοφτός, ένα είδος χυλού το οποίο αποτελείται από αποφλοιωμένο σιτάρι που έχει μουλιάσει και χτυπηθεί στο γουδί, προτού βράσει μαζί με ντόπια μυζήθρα. Σερβίρεται με σοταρισμένα κρεμμύδια και τριμμένο τυρί για ακόμα καλύτερη γεύση και εμφάνιση. Αποτελεί αμοργιανό έδεσμα, το οποίο σερβίρεται την Πρωτοχρονιά και την ημέρα του πανηγυριού της Αγίας Παρασκευής, ενώ θα το βρείτε σε αρκετές από τις ταβέρνες του νησιού.
Μεταξύ των προϊόντων του νησιού που ξεχωρίζουν για την εξαιρετική ποιότητά τους συγκαταλέγεται και το ελαιόλαδο, η ποσότητα του οποίου αγγίζει τους 30 τόνους ετησίως, σε ένα υπερσύγχρονο συνεταιριστικό ελαιοτριβείο.
Πολύ γνωστό είναι και το θυμαρίσιο μέλι του νησιού, ενώ εξίσου ποιοτικό είναι και το μέλι ανθέων, εξαιτίας της πληθώρας βοτάνων αλλά και του αρωματικού φασκόμηλου που συναντάμε στην περιοχή της Λαγκάδας.
Απαραίτητο συνοδευτικό στα παραδοσιακά πιάτα δεν γίνεται να μην είναι η ψημένη ρακή της Αμοργού, η φήμη της οποίας ξεπερνά τα σύνορα του νησιού. Η μείξη ρακής, μελιού ντόπιας παραγωγής, ζάχαρης και κανέλας δημιουργούν έναν συνδυασμό πραγματικά ακαταμάχητο.
Τίποτα δεν ολοκληρώνει ένα απολαυστικό γεύμα καλύτερα από μερικά παραδοσιακά γλυκά και η Αμοργός διαθέτει εξαιρετική ποικιλία. Η πιο διάσημη επιλογή είναι τα φημισμένα ξεροτήγανα, οι αμοργιανές δίπλες, που έρχονται διπλωμένες σε διαφορετικά σχήματα -όπως φιόγκους και τριαντάφυλλα- μελωμένες και καλυμμένες με σουσάμι και κανέλα. Εξίσου δημοφιλές είναι και το ντόπιο παστέλι που διαφέρει από τα υπόλοιπα, καθώς, εκτός από μέλι και καθαρισμένο σουσάμι, περιέχει και κύμινο. Δοκιμάστε ακόμα τοπικά λουκούμια, αλλά και μεθυσμένα αμοργιανά, δηλαδή μια παραλλαγή των καλτσουνιών, όπως και φουσκόπιτες, δηλαδη τηγανίτες με μέλι και σουσάμι.
από Vavoulis tours | Αυγ 7, 2023 | Ελλάδα
Η Σύμη σάς προσφέρει μοναδικές γαστρονομικές απολαύσεις διαθέτοντας τη δική της σπεσιαλιτέ, το πασίγνωστο συμιακό γαριδάκι! Πρόκειται για σπάνια ποικιλία γαρίδας, πολύ μικρού μεγέθους, που ζει στη θάλασσα της περιοχής και μπορείτε να γευτείτε στις ψαροταβέρνες του νησιού. Διάφορα ψάρια, θαλασσινά και οστρακοειδή κατέχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην τοπική γαστρονομία, ενώ μία ακόμη πολύ ξεχωριστή σπεσιαλιτέ είναι η γαελόπιτα, γνωστή και ως αθερινόπιτα. Από γλυκά, ξεχωρίζουν τα συμιακά ακούμια, που θυμίζουν πολύ τους λουκουμάδες.
Φεύγοντας από το νησί θυμηθείτε να πάρετε μαζί σας κουλούρια, παξιμάδια, σφουγγάρια, αρωματικά φυτά και παραδοσιακά μαγειρικά σκεύη.
Το νησί σας υπόσχεται απολαυστική νυχτερινή διασκέδαση στα όμορφα μπαράκια, που θα συναντήσετε κατά μήκος του Γιαλού, ενώ πλειάδα εστιατορίων και καφέ θα καθησυχάσει και τον πιο δύσπιστο πως στη Σύμη οι επιλογές είναι αρκετές.
Κατά τη διάρκεια όλου του έτους, διοργανώνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις αλλά και πολλά τοπικά πανηγύρια, τα οποία αν βρίσκεστε στο νησί δεν πρέπει να χάσετε. Εκτός από την παραδοσιακή μουσική, θα ακούσετε χαρακτηριστικά τραγούδια και παροιμίες των ναυτικών και των σφουγγαράδων και θα χαρείτε τους δωδεκανησιακούς χορούς.
από Vavoulis tours | Αυγ 6, 2023 | Ελλάδα
Μυροβόλος και φιλόξενη όλο το χρόνο, η Χίος αποτελεί ένα μωσαϊκό εικόνων, εμπειριών και γεύσεων!
Το ήπιο μεσογειακό κλίμα σε συνδυασμό με το πλούσιο έδαφος του νησιού ευνοεί την παραγωγή πολλών διαφορετικών προϊόντων εξαιρετικής ποιότητας και δίνει μοναδικές τοπικές συνταγές.
Καλώς ορίσατε στον τόπο με τα μυρωδάτα μανταρίνια, τα σπιτικά λικέρ, το ούζο, τα γλυκά του κουταλιού και φυσικά τη φημισμένη μαστίχα με φόντο τα μεσαιωνικά χωριά, τις ιδιαίτερες παραλίες και την όμορφη πόλη της Χίου! Ελάτε να ανακαλύψουμε παρέα τους γευστικούς θησαυρούς της και τα ιδιαίτερα πιάτα της, που θα απογειώσουν “γευστικά” την παραμονή στο νησί.
Μαστίχα, η βασίλισσα του νησιού!
Μοναδικός θησαυρός που καλλιεργείται μόνο σε αυτή τη γωνιά του κόσμου, το μαστιχόδεντρο χαρίζει τα πολύτιμα δάκρυά του, την αρωματική μαστίχα! Μπορείτε να την απολαύσετε μόνη της ως “υποβρύχιο” γλυκό ή ως αρωματικό σε λικέρ, ούζο, κουλουράκια, ακόμα και τσίχλες!
Ξέρετε ότι; Η τεχνική μαζέματος της μαστίχας ονομάζεται “κέντος”, καθώς οι μαστιχοπαραγωγοί
κεντούν, δηλαδή χαράσσουν, τα δέντρα με ένα ειδικό εργαλείο το “κεντητήρι”.
Τα “μήλα των εσπερίδων”
Η Χίος φημίζεται για τα μοναδικής ποιότητας εσπεριδοειδή, τα ζουμερά πορτοκάλια της και το διάσημο μανταρίνι της! Χάρη στο έντονο άρωμά του, την τρυφερή σάρκα του και τη γλυκιά γεύση του, έχει κέρδισε μια θέση ανάμεσα στις καλύτερες ποικιλίες του κόσμου ενώ έχει κατοχυρωθεί και ως προϊόν ΠΓΕ. Δοκιμάστε τα χιώτικα εσπεριδοειδή σε δροσερούς χυμούς, φρουτοσαλάτες και γευστικά γλυκά του κουταλιού! Μην φύγετε από το νησί χωρίς να δοκιμάσετε λεμονανθούς, το ντόπιο και πολύ αρωματικό γλυκό του κουταλιού!
Ξέρετε ότι; Οι χρήσεις των εσπεριδοειδών δεν περιορίζονται στην απλή κατανάλωσή τους ή στη χυμοποίησή τους.Εκτός από την παραγωγή γλυκών του κουταλιού και αιθέριων ελαίων, οι φλούδες τους χορηγούνται από το εργοστάσιο Χυμών του νησιού στους κτηνοτρόφους για ζωοτροφή, που θεωρείται μάλιστα άριστης ποιότητας!
Χιώτικα ποτά
Το κρασί είναι ένα από τα πιο αξιόλογα και φημισμένα προϊόντα που παράγει η Χίος από την αρχαιότητα, με το νέκταρ των Θεών, τον “Αριούσιο Οίνο” να κρατά τα σκήπτρα στα κόκκινα κρασιά. Εάν αγαπάτε τα ηδύποτα, το νησί σας προσφέρει απλόχερα αρωματικά λικέρ, όπως τη σούμα, ένα είδος τσίπουρου από σύκα και φυσικά το χιώτικο ούζο αρωματισμένο με γλυκάνισο, μάραθο, κόλιανδρο, άνθη λεμονιάς ή μαστίχα.
Ξέρετε ότι; Η Χίος έχει και την δική της μπίρα! Πρόκειται για φρέσκια μπίρα που παράγεται στον Κάμπο της Χίου από εκλεκτές ποικιλίες βύνης και ολόκληρο λυκίσκο, χωρίς παστερίωση και φιλτράρισμα. Έχει ξανθοκίτρινο χρώμα με πορτοκαλί ανταύγειες, πλούσιο σώμα, φρουτώδη γεύση και διακριτική πικράδα ενώ κυριαρχούν τα αρώματα λυκίσκου και εσπεριδοειδών.
Φθινοπωρινό κυνήγι μανιταριών
Εάν επισκεφτείτε τη Χίο το φθινόπωρο, στα βόρεια του νησιού θα συναντήσετε τους περίφημους Αμανίτες, που φυτρώνουν με τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές. Μπορείτε είτε να τους προμηθευτείτε στις αγορές του νησιού είτε να συμμετάσχετε κι εσείς οι ίδιοι σε ένα συναρπαστικό “κυνήγι” μανιταριών! Συνοδέψτε το ουζάκι σας με τηγανητούς ή ψητούς αμανίτες και θα μας θυμηθείτε!
Ξέρετε ότι; Οι Αμανίτες φυτρώνουν κάτω από τα πεύκα, μόνοι τους ή σε συντροφιά 2-3 μανιταριών.
Χιώτικο λευκό τυρί
Δοκιμάστε το εξαιρετικής ποιότητας λευκό χιώτικο τυρί με τη μαλακή υφή, το άρωμα γάλακτος και την ελαφρώς αλμυρή γεύση, την οποία οφείλει στην ολιγοήμερη παραμονή του στην άλμη. Δοκιμάστε το ψητό στη σχάρα ή ως συνοδευτικό σε δροσερές πράσινες σαλάτες και παραδοσιακά ζυμαρικά.
Ξέρετε ότι; Εκτός από ιδιαίτερη γεύση του, το χιώτικο τυρί έχει μεγάλη θρεπτική αξία καθώς περιέχει πρωτεΐνες, βιταμίνες και άλατα.
Ζυμαρικά Χίου
Στη γαστρονομία της Χίου εντάσσονται και διάφορα είδη ζυμαρικών, τα οποία συνδυάζονται με ποικιλία κρεάτων αλλά και θαλασσινών. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε φυτιλάκι στριφτό ενώ για πιο εξεζητημένες γεύσεις σας προτείνουμε να δοκιμάσετε ταλιατέλες κατσαρές με μαστίχα, και τα χερίσια μακαρόνια του σπάρτου, που ταιριάζουν απόλυτα με μαγειρευτά, κοκκινιστά φαγητά.
Ξέρετε ότι; Τα στριφτάρια με χιώτικο μανταρίνι συνδυάζονται υπέροχα με λευκά κρέατα αλλά και με θαλασσινά.
από Vavoulis tours | Αυγ 5, 2023 | Ελλάδα
Παραδοσιακή κρητική κουζίνα
Η γαστρονομική παράδοση του νησιού έχει τις ρίζες της στη μινωική εποχή. Οι νωπογραφίες της Κνωσού και άλλα ανασκαφικά ευρήματα βεβαιώνουν ότι ακόμη και 4.000 χρόνια πριν οι αρχαίοι Κρήτες χρησιμοποιούσαν ως βάση της καθημερινής τους διατροφής τα ίδια σχεδόν προϊόντα που καταναλώνουν μέχρι σήμερα! Στο πέρασμα των αιώνων, κόντρα στις γαστρονομικές κουλτούρες των κατακτητών της, η Κρήτη κατάφερε να διατηρήσει αλώβητες τις γευστικές της μνήμες και να διασώσει σχεδόν αυτούσιες συνταγές και εδέσματα. Αυτή η συνέχεια στο χρόνο θεμελίωσε μια ισχυρή παράδοση και διαμόρφωσε την περίφημη κρητική κουζίνα.
Το μεγαλείο της απλότητας
Η ιδιαιτερότητα της κρητικής κουζίνας συμπυκνώνεται στη ρήση «πράμα από τον τόπο σου». Είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος που οι κρητικοί αξιοποιούν τα γεννήματα της πλούσιας γης τους: άφθονα οπωροκηπευτικά, εποχιακά λαχανικά, όσπρια, άγρια χόρτα και αρωματικά βοτάνια «παντρεύονται» με νόστιμο αιγοπρόβειο κρέας, δημιουργώντας πολλές φορές ευφάνταστα μαγειρέματα που δε συναντώνται πουθενά αλλού στην Ελλάδα. Εντυπωσιακή, εξάλλου, είναι η παλέτα των τυροκομικών, με κορωνίδα την ονομαστή γραβιέρα Κρήτης, κατοχυρωμένη διεθνώς ως τυρί με ονομασία προέλευσης. Ωστόσο, αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής της κρητικής κουζίνας είναι το αγνό παρθένο ελαιόλαδο, το οποίο χρησιμοποιείται κατά κόρον και σε μεγάλες ποσότητες παντού, ακόμη και στα γλυκά!
Το μυστικό της μακροζωίας
«Μην ψάχνετε για το χάπι που υποκαθιστά την κρητική δίαιτα. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα». Serge Renaud (Γάλλος ερευνητής), 1998
Τις τελευταίες δεκαετίες η «κρητική δίαιτα» έχει γίνει θέμα ερευνών, ιατρικών συνεδρίων και αναλύσεων και έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι η κρητική διατροφή, ως το πλέον ποιοτικό δείγμα μεσογειακής διατροφής, αποτελεί πολύτιμο σύμμαχο της καλής υγείας και της μακροζωίας.
Ας στρώσουμε τραπέζι
«Κοπιάστε να φάμε» είναι το φιλόξενο κάλεσμα για να απολαύσουμε το κρητικό τραπέζι, στρωμένο με χίλια δυο καλούδια, συνήθως σε… υπερμεγέθεις ποσότητες.
Κρίθινος ντάκος με ξινομυζήθρα και φρεσκοτριμμένη ντομάτα, κουκόφαβα με μπόλικο λάδι και ψιλοκομμένο κρεμμύδι, βουτυράτες γραβιέρες, μοσχοβολιστή στάκα, αρωματικές μαραθόπιτες, χοχλιοί μπουρμπουριστοί σβησμένοι με ξύδι και δενδρολίβανο, λουκάνικο ξιδάτο και καπνιστό απάκι είναι μερικά μόνο από τα «πρώτα» έτσι για ν’ ανοίξει η όρεξη!
Γαστρονομία
Περνώντας στα κυρίως πιάτα θα δοκιμάσουμε αρνάκι φρικασέ με σταμναγκάθι ή ασκολύμπρους, κατσικάκι με αγκινάρες, κουνέλι κρασάτο ή στο τηγάνι, ρίφι τσιγαριαστό ή οφτό, γαμοπίλαφο με μπόλικο στακοβούτυρο, χοχλιούς με χόντρο, μακαρόνια σιουφιχτά με ξερή μυζήθρα… Ανεξάντλητες, πραγματικά, οι ποικιλίες της κρητικής «αμβροσίας»!
Δεν νοείται, φυσικά, κρητικό τραπέζωμα χωρίς συνοδεία σπιτικού κρασιού. Οι ντόπιες ποικιλίες δίνουν κρασιά δυνατά, «αντρικά», που ανάβουν γρήγορα το κέφι για πειράγματα και μαντινάδες της τάβλας.
Η ιεροτελεστία κλείνει γλυκά με τα ντόπια επιδόρπια στα οποία πρωταγωνιστεί το μυρωδάτο θυμαρίσιο μέλι: λυχναράκια, πιταράκια με φρέσκια μυζήθρα και δυόσμο, σφακιανές πίτες και τραγανιστά ξεροτήγανα. Για τη χώνεψη, και όχι μόνο, ένα σφηνάκι τσικουδιάς κάνει θαύματα. Αυτό το θεσπέσιο διάφανο απόσταγμα, που για αιώνες συντροφεύει αναπόσπαστα λύπες και χαρές, δεν είναι απλά ένα ποτό. Είναι η ταυτότητα μιας κουλτούρας, που εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την κρητική φιλοξενία.
από Vavoulis tours | Αυγ 3, 2023 | Ελλάδα
Πανέμορφες και ανέγγιχτες, στην πλειονότητά τους βοτσαλωτές, οι παραλίες της Σύμης σας προσκαλούν να τις ανακαλύψετε. Κρυστάλλινα νερά, προκλητικά παιχνιδίζουν άλλοτε με πανύψηλους βράχους, άλλοτε με σκιές κωνοφόρων…
Δημοφιλέστερη παραλία του νησιού είναι η Νος, η πιο κοντινή από τον οικισμό της Σύμης και το Πέδι, προσβάσιμη με τα πόδια, με ταξί ή λεωφορείο.
Κολυμπήστε στην Νανού, από τις ομορφότερες παραλίες της Σύμης, με τα μεγάλα βότσαλα, το ολόλευκο εκκλησάκι και τα μεγάλα δένδρα, που σας προσφέρουν τη σκιά τους.
Η παραλία Μαραθούντα, ένας στενός όρμος με πεντακάθαρα κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά θα σας μαγέψει. Διατίθενται ξαπλώστρες και ομπρέλες, ενώ στο γραφικό ταβερνάκι μπορείτε να απολαύσετε το ουζάκι σας.
Στην παραλία του Αγίου Γεωργίου Δυσάλωνα, από την ομώνυμη εκκλησία που δεσπόζει σε απόκρημνο βράχο, θα βρείτε την καλύτερη αμμουδιά του νησιού. Οι απανταχού αναρριχητές, σημειώστε ότι μπορείτε να αναρριχηθείτε σε κάθετο βράχο 350 μ. με υπέροχη θέα!
Στο Νημπορειό, (15 ‘ με τα πόδια από το λιμάνι της Σύμης) μπορείτε να βρείτε μεγάλη παραλία με βότσαλο, ενώ στον Άγιο Νικόλαο, μια αμμουδερή παραλία με δέντρα είναι προσβάσιμη με τα πόδια από το Πέδι ή με καΐκι.
Όρμος του Πανορμίτη, ένας μικρός και απάνεμος όρμος είναι ιδανικός για κολύμπι σε συνδυασμό με εκδρομή στην ομώνυμη Μονή.
Η παραλία Μαρόνι, μια πολύ γραφική παραλία δυτικά της Σύμης. Σε αυτό το σημείο η στεριά στενεύει δημιουργώντας ένα νησάκι πάνω στο οποίο βρίσκεται ένα μικρό εκκλησάκι. Η παραλία είναι πολύ ξεχωριστή καθώς τα έλατα φτάνουν μέχρι τη θάλασσα και το χρώμα του νερού είναι ιδιαίτερα πράσινο.
Θαλάσσιες εκδρομές
Κατά τη διαμονή σας στην πανέμορφη Σύμη, πρέπει οπωσδήποτε να βάλετε στο πρόγραμμα ημερήσια εκδρομή στα νησάκια Νίμος και Σεσκλιά (ή Σέσκλι). Το ένα στα βόρεια της Σύμης και το άλλο στα νότια, έχουν κηρυχτεί ολόκληρα αρχαιολογικοί χώροι. Η νησίδα Νίμος αποτελεί αναγνωρισμένο καταφύγιο άγριας ζωής, ενώ διαθέτει πανέμορφη φύση, δεξαμενές νερού και ελαιώνες. Μπορείτε να χαρείτε τις φυσικές της ομορφιές και να κολυμπήσετε στις ερημικές παραλίες της. Στα Σεσκλιά, μπορείτε να κολυμπήσετε σε πεντακάθαρα νερά ενώ μπορείτε να πιείτε γάργαρο νερό από δυο πηγές.
Τέλος, στη ΒΑ πλευρά του νησιού επισκεφτείτε την παραλία της Αγίας Μαρίνας, με κρυστάλλινα, εξωτικά νερά, που θα σας μαγέψουν. Απέναντι, βρίσκεται το χαριτωμένο βραχώδες νησάκι της Αγίας Μαρίνας, με το ομώνυμο εκκλησάκι, όπου τα κρυστάλλινα, εξωτικά νερά θα σας μαγέψουν.
από Vavoulis tours | Αυγ 2, 2023 | Ελλάδα
Κατά την επίσκεψή σας στην πόλη των Αργοναυτών, δεν υπάρχει περίπτωση να μην συναντήσετε κάποιο τσιπουράδικο.
Από την Νέα Ιωνία έως τον Άνευρο και από τον Άνω Βόλο μέχρι την παραλία 600 (!) περίπου τσιπουράδικα δίνουν το γαστρονομικό στίγμα της πόλης, αποτελώντας τον πλέον δημοφιλή τόπο συνάντησης ντόπιων και επισκεπτών. Τα παραδοσιακά αυτά μεζεδοπωλεία, όπου με κάθε 25άρι τσίπουρο σερβίρεται και διαφορετικός μεζές, αποτελούν αναμφισβήτητα το «σήμα κατατεθέν» του Βόλου.
Η συνήθεια που έγινε παράδοση
Η… απολαυστική αυτή συνήθεια έχει μεγάλη ιστορία που πηγαίνει πίσω στον χρόνο, στον 19ο αιώνα. Ο «θεσμός» ξεκίνησε από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας που εγκαταστάθηκαν στον Βόλο και κυρίως από αυτούς που δούλευαν στο λιμάνι. Τα τσιπουράδικα γεννήθηκαν από την ανάγκη των εργατών για ένα «στέκι» κοντά στη δουλειά τους για να πιούν το τσιπουράκι τους μετά από μια κοπιαστική ημέρα. Στην αρχή το τσίπουρο, που έφτανε κυρίως από τον Τύρναβο και τα χωριά του Πηλίου, το έπιναν χωρίς μεζέ στις «δαχτυλήθρες» για να τους ανοίξει η όρεξη, πριν το μεσημεριανό φαγητό.
Οι πρώτοι μεζέδες που προστέθηκαν ήταν λιτοί: λιόκαφτο χταπόδι, λάχανο, τσιτσίραβλα και διάφορα παστά σερβιρισμένα σε μικρά πιατάκια. Με την πάροδο του χρόνου, οι παρέες μεγάλωναν∙ το ίδιο και οι μεζέδες, που γίνονταν όλο και πιο πλούσιοι, όλο και πιο εξεζητημένοι με τα νόστιμα θαλασσινά να έχουν την τιμητική τους… Αυτό όμως που παρέμεινε αναλλοίωτο είναι η διαδικασία του σερβιρίσματος, μια ιεροτελεστία που διατηρείται αναλλοίωτη μέχρι τις μέρες μας.
Όρεξη να ‘χετε…
Τα τσιπουράδικα της περιοχής είναι πλέον, μεσημέρι και βράδυ, ο καθιερωμένος τόπος συνάντησης των μερακλήδων Βολιωτών. Οι σχάρες, το τηγάνι και οι κατσαρόλες παίρνουν φωτιά και μια αστείρευτη ποικιλία από καλομαγειρεμένα μεζεδάκια φτάνουν κατά δεκάδες στο τραπέζι, διαφορετικά με κάθε παραγγελία: φρέσκα αιγαιοπελαγίτικα ψάρια (από σαρδέλες, μαριδάκι, κουτσομούρες και γαύρο μέχρι ροφούς, ξιφίες και παλαμίδες ), οστρακοειδή και όλα τα καλά της θάλασσας… Τη γευστική πανδαισία συμπληρώνουν επάξια οι γαρίδες σαγανάκι, το γεμιστό καλαμάρι, το ξιδάτο χταποδάκι, η ψητή φέτα με ντομάτα, τα αχνιστά μύδια, οι ψητές πατάτες και μεγάλη ποικιλία από δροσερές σαλάτες.
Η διάθεση είναι χαλαρή και τα κεράσματα συχνά. Συνήθως οι παρέες ενώνονται και άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι βρίσκονται να τραγουδούν μαζί τον πόνο ή τη χαρά τους. Πρόκειται για μια ατμόσφαιρα ανεπανάληπτη, η οποία χαρακτηρίζει τη ζωή της πόλης, μιας και τα τσιπουράδικα αποτελούν το πιο… νόστιμο αξιοθέατο του Βόλου.
από Vavoulis tours | Αυγ 1, 2023 | Ελλάδα
Κατά την αρχαιότητα ο αριθμός «τρία» συμβόλιζε την αέναη ζωοποιό κίνηση και, κατ’ επέκταση, την αδιάκοπη ροή του νερού. Η Τριχωνίδα χρωστάει το όνομά της ακριβώς σε αυτήν την παράδοση.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη λίμνη της ελληνικής επικράτειας. Βρίσκεται στην Αιτωλοακαρνανία, νοτία του Παναιτωλικού όρους και βόρεια του Αρακύνθου όρους. Οι όχθες της λίμνης παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία: άλλοτε είναι απότομες, δημιουργώντας μοναδικές συνθέσεις και άλλοτε είναι τόσο ομαλές και απέραντες που θυμίζουν θαλασσινό ακρογιάλι.
Τα θαυμάσια χωριά γύρω από την Τριχωνίδα δημιουργούν μια σφύζουσα από ζωή κοινότητα. Κεντρικός οικισμός είναι το Θερμό, στα βορειοανατολικά της λίμνης. Η περιοχή, πέρα από το φυσικό κάλλος, είναι γνωστή για τα ιαματικά λουτρά και τις εξαιρετικές ποικιλίες εσπεριδοειδών. Η Τριχωνίδα ανήκει στο δίκτυο Natura 2000, λόγω της μεγάλης σημασίας της ενδημικής πανίδας και χλωρίδας.
