Ελλάδα- Vavoulis tours

  2641021104  |    info@vavoulistours.gr

  Λογαριασμός   |     Wishlist  |  V-Magazine

Η Τelegraph στo Λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης: «Το απόκοσμο θαύμα που ήταν κρυμμένο για χιλιάδες χρόνια»

Η Τelegraph στo Λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης: «Το απόκοσμο θαύμα που ήταν κρυμμένο για χιλιάδες χρόνια»

Ένα θαυμαστό μέρος της Κεφαλονιάς που ανακαλύφθηκε χάρη σε έναν επίμονο επιστήμονα και τον μεγάλο σεισμό του 1953

Ένα μεγάλο αφιέρωμα στο Λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης στην Κεφαλονιά και στον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ανακαλύφθηκε παρουσιάζει η βρετανική εφημερίδα Telegraph στην ψηφιακή της έκδοση.

Διαθέσιμες εκδρομές για Τήνο:

To πόσο εντυπωσιάστηκε ο συγγραφέας του αφιερώματος είναι εμφανές στο ξεκίνημα του κειμένου του: «Δεν ήξερα πώς ήταν πραγματικά το χρώμα μπλε μέχρι τον Σεπτέμβριο. Είχα μια κάποια ιδέα, βλέποντας τον ουρανό, τα μπλε μύρτιλα, την ελληνική σημαία κλπ. Αλλά μόνο όταν είδα τις αχτίδες του ηλίου να πέφτουν πάνω στα κρύα νερά του σπηλαίου της Μελισσάνης έγινα μάρτυρας του μπλε χρώματος στην πραγματική του μορφή» γράφει o Γκρεγκ Ντίκινσον.

Ο δημοσιογράφος αναφέρει ότι, σε γενικές γραμμές, αποφεύγει τα τουριστικά αξιοθέατα, την πολυκοσμία και την αναμονή σε ουρές που περιλαμβάνει μία επίσκεψη σε αυτά. Πείστηκε να επισκεφτεί το σπήλαιο από τον εργαζόμενο στην εταιρεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων.

«Πρέπει να πας», επέμενε ο υπάλληλος και τελικά ο δημοσιογράφος της Telegraph τού έδωσε τον λόγο του ότι θα το κάνει καθώς, όπως γράφει, «θα τον ξαναέβλεπε στο τέλος της εβδομάδας». Περιγράφει το πώς βρέθηκε μαζί με τους άλλους τουρίστες στην βάρκα ξενάγησης στο σπήλαιο ενώ οι άλλες βάρκες εξαιτίας των πεντακάθαρων νερών δεν έμοιαζαν να επιπλέουν αλλά να αιωρούνται.

Σπήλαιο Μελισσάνης, Κεφαλονιά
Σπήλαιο Μελισσάνης, Κεφαλονιά

«Η Μελισσάνη δεν είναι κάποιο κρυμμένο μυστικό. Στην πραγματικότητα, είναι ένα από τα γνωστότερα τουριστικά αξιοθέατα της Κεφαλονιάς, μαζί με το γειτονικό σπήλαιο Δρογκαράτη και την παραλία του Μύρτου. Αλλά αυτό που κάνει τη Μελισσάνη ιδιαίτερα γοητευτική είναι ότι για αιώνες, ίσως χιλιετίες, η θαυμαστή ομορφιά της ήταν χαμένη. Την ανακάλυψή της την οφείλουμε στον Ιωάννη Πετρόχειλο. όμως, τελικά η ολοκληρωτική αποκάλυψή της μπορεί να πιστωθεί και σε μία γεωλογική καταστροφή», γράφει.

Ποιος ήταν ο Ιωάννης Πετρόχειλος
Γεννημένος το 1900 στη Σμύρνη από γονείς με καταγωγή από τα Κύθηρα, ο Ιωάννης Πετρόχειλος υπήρξε ένας πολυμαθής άνθρωπος. Σπούδασε μουσική, τοπιογραφία και φυσικομαθηματικά πριν μετακομίσει το 1930 στα Κύθηρα μαζί με τη σύζυγό του για να διδάξει χημεία στο σχολείο. Εκεί γοητεύτηκε από το εκτεταμένο δίκτυο σπηλαίων του νησιού και το 1932 τού δόθηκε μία υποτροφία από το ελληνικό κράτος ώστε να σπουδάσει γεωλογία, ανθρωπολογία και γεωγραφία στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, ο Πετρόχειλος ήταν ένας από τους κορυφαίους ειδικούς στα σπήλαια στην Ελλάδα. Ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας και η ομάδα του προχώρησαν σε σημαντικές ανακαλύψεις. Ανάμεσα τους ήταν η ανασκαφή στο σπήλαιο των Πετραλώνων στη Χαλκιδική όπου ανακαλύφθηκαν οστά από ζώα. Σήμερα το σπήλαιο θεωρείται από τα πιο σημαντικά στην Ευρώπη χάρη στον πλούτο του σε οστά και απολιθώματα. Ανάμεσα στα ευρήματα είναι και το περίφημο κρανίο του «Ανθρώπου των Πετραλώνων» ηλικίας τουλάχιστον 200.000 ετών.

«Στην πραγματικότητα η Μελισσάνη είναι απλά ένα από τα σπήλαια που ανακάλυψε και ερεύνησε ο Πετρόχειλος στον 20ο αιώνα και μικρού παλαιοντολογικού ενδιαφέροντος. Λίγα σπήλαια στον κόσμο είναι τόσο εντυπωσιακά οπτικά και πλούσια σε μυθολογική ιστορία» γράφει η Telegraph.

Όταν ο Ιωάννης και η σύζυγός του, Άννα, ήρθαν στην Κεφαλονιά το 1951 για να ερευνήσουν την πιθανολογούμενη ύπαρξη ενός σπηλαίου δυτικά της Σάμης υπήρχαν ελάχιστες ενδείξεις για το τι υπήρχε κάτω από την επιφάνεια της γης. Βρήκαν ένα μικρό άνοιγμα, περιτριγυρισμένο από δέντρα. Κατέβηκαν με τη βοήθεια σχοινιών και αντίκρισαν μια υπόγεια λίμνη που ήταν χαμένη για χιλιετίες.

Στην πρώτη τους εξερεύνηση βρήκαν μία αρχαία λυχνία λαδιού σε μία νησίδα εντός του σπηλαίου. Αρκετά αργότερα, το 1962, ο αρχαιολόγος Σπυρίδων Μαρινάτος ανακάλυψε έναν θησαυρό από χειροτεχνήματα τα οποία χρονολογούνται από τον 4ο και τον 3ο αιώνα προ Χριστού. Ανάμεσά τους ήταν μία πήλινη φιγούρα του Θεού Πάνα και πήλινα πιάτα που απεικονίζουν τη νύμφη Μελισσάνθη (ή Μελισσάνη) να χορεύει. Ξεκάθαρα σημάδια πως κάποτε το σπήλαιο κατοικούνταν και ήταν τόπος λατρείας.

Σύμφωνα με τον μύθο, η Μελισσάνθη αυτοκτόνησε σε μία λίμνη όταν ο Θεός Πάνας την απέρριψε ερωτικά. Μία άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι η Μελισσάνθη ήταν βοσκοπούλα που έπεσε στη λίμνη ψάχνοντας για ένα χαμένο πρόβατο. Σε κάθε περίπτωση, η μεγαλειώδης ανακάλυψη αυτών των χειροτεχνημάτων αποκάλυψε ένα σημαντικό κεφάλαιο της ιστορίας και των μύθων του νησιού.

Tο 1963 ένα τούνελ έδωσε πρόσβαση στο σπήλαιο.

Η καταστροφή που έφερε την αποκάλυψη

«Το 1953, ο μεγάλος σεισμός της Κεφαλονιάς, μεγέθους 6,8 Ρίχτερ, προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στο νησί. Σκοτώθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι, σχεδόν όλα τα κτήρια στο νησί ισοπεδώθηκαν. Τα σημάδια των καταστροφών είναι ορατά ακόμα και σήμερα», λέει ο Ντίκινσον. «Ο σεισμός προκάλεσε ένα άνοιγμα της τρύπας στην οροφή του σπηλαίου. Για πρώτη φορά, τα βαθιά υπόγεια νερά αποκαλύφθηκαν σε όλη την μεγαλοπρέπειά τους. Όταν οι κάτοικοι επέστρεψαν μετά τον σεισμό στο νησί ανακάλυψαν αυτή την καταβόθρα, αυτό που οι Μεξικάνοι ονομάζουν cenote. Πράγματι εδώ το τοπίο είναι πιο πολύ μεξικάνικο παρά μεσογειακό. Το 1963 ένα τούνελ έδωσε πρόσβαση στο σπήλαιο» συμπληρώνει.

Το νερό στη Μελισσάνη είναι υφάλμυρο, ένας συνδυασμός θαλασσινού και γλυκού νερού και αποτελεί τμήμα ενός πολύπλοκου υδρογεωλογικού συστήματος. Το βάθος της λίμνης φτάνει τα 37 μέτρα, είναι το σημείο όπου το γλυκό νερό εισέρχεται στο σπήλαιο. Στο μέσο της λίμνης, το βάθος είναι πολύ μικρότερο, περίπου δέκα μέτρα.

«Είναι το σημείο όπου η πεσμένη οροφή δημιούργησε ένα λόφο από τα συντρίμμια της. Παρά το ζεστό φως του ήλιου από πάνω μας, το νερό είναι πάρα πολύ κρύο. Όχι πως έχει πραγματικά σημασία καθώς η κολύμβηση στο σπήλαιο απαγορεύεται αυστηρά», αναφέρει ο δημοσιογράφος της Τelegraph.

Οι σταλαγμίτες και σταλακτίτες μεγαλώνουν 1 εκατοστό ανά 100 χρόνια

Το σπήλαιο χωρίζεται σε δύο θαλάμους. «Ο ένας αυτός που βλέπουμε συνήθως στις καρτποσταλ είναι λουσμένος στο φως, ο άλλος σκοτεινός, φωτίζεται με τεχνητό πορτοκαλί φως και καλυμμένος με σταλαγμίτες και σταλακτίτες. Αυτοί οι σταλακτίτες μεγαλώνουν 1 εκατοστό ανά 100 χρόνια. Ο ξεναγός/βαρκάρης μας είπε ότι μερικοί είναι εδώ για 20.000 χρόνια, κάτι απολύτως πιστευτό δεδομένου του μήκους τους», γράφει η Telegraph.

«Συγκρινόμενος με το ηλιόλουστο αδερφάκι του, αυτός ο θάλαμος έμοιαζε να έχει βγει από τα σπλάχνα της κολάσεως. Είναι όμως εξίσου εντυπωσιακός και σημαντικός για να κατανοήσεις την ανθρώπινη ιστορία του σπηλαίου. Εδώ είναι η νησίδα όπου υπήρξαν οι σημαντικές αρχαιολογικές ανακαλύψεις», γράφει ο δημοσιογράφος της Telegraph. Το πόσο εντυπωσιάστηκε από αυτό το θαύμα της φύσης αποτυπώνεται στην τελευταία παράγραφο του αφιερώματος.

«Στην επιστροφή από το κύριο σπήλαιο παρατήρησα ότι το νερό δεν ήταν πια μπλε αλλά είχε πάρει μια πιο τιρκουάζ απόχρωση και δημιουργούσε ψυχεδελικές αντανακλάσεις στους ασβεστολιθικούς τοίχους του σπηλαίου. Πουλιά χόρευαν μπαινοβγαίνοντας στο σπήλαιο. Και εγώ παρατηρούσα έναν χαμένο κόσμο που είχε εξαφανιστεί για χιλιάδες χρόνια. Και ήμουν ευγνώμων στον Ιωάννη Πετρόχειλο, έναν πολύ ισχυρό σεισμό και ένα επίμονο υπάλληλο σε γραφείο ενοικιάσεως αυτοκινήτων που μπόρεσα να τον δω από κοντά».

Παναγία της Τήνου: Πώς είναι η εικόνα πίσω από τα τάματα

Παναγία της Τήνου: Πώς είναι η εικόνα πίσω από τα τάματα

Παναγία της Τήνου: Πρόκειται για μια εικόνα με ιδιαίτερη τεχνοτροπία η οποία σύμφωνα με κάποιους μελετητές αποδίδεται στον Απόστολο Λουκά.

Η Παναγία της Τήνου, είναι μια εικόνα με ιδιαίτερη τεχνοτροπία η οποία σύμφωνα με κάποιους μελετητές αποδίδεται στον Απόστολο Λουκά. Πώς είναι όμως η εικόνα πίσω από τα τάματα των πιστών; Είναι ένα από τα ιερότερα σύμβολα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Η Ιερή Εικόνα της Παναγίας της Τήνου που φυλάσσεται στο νησί, έχει συνδεθεί άμεσα με την πίστη του Έλληνα για την Παναγία αλλά και με τους απελευθερωτικούς αγώνες του λαού μας τους προηγούμενους δυο αιώνες.

Διαθέσιμες εκδρομές για Τήνο:

Κάτι που αρκετοί μπερδεύουν, εξαιτίας της κεντρικής πανηγύρεως του Ναού της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο, είναι η απεικόνιση της Παναγίας στην συγκεκριμένη εικόνα. Η Εικόνα της Παναγίας της Τήνου δεν απεικονίζει την Κοίμηση της Θεοτόκου αλλά τον Ευαγγελισμό. Πως είναι όμως η εικόνα της Παναγίας πίσω από τα τάματα των πιστών;

Εικόνα Παναγία της Τήνου

Αυτή είναι μια από τις σπανιότερες απεικονίσεις της εικόνας της Παναγίας της Τήνου, χωρίς το χρυσό «πουκάμισο» που την κοσμεί και τα αφιερώματα των πιστών που βρίσκονται πάνω από αυτό. Στην εικόνα του Ευαγγελισμού απεικονίζονται δεξιά η Παναγία και αριστερά ο Αρχάγγελος Γαβριήλ κρατώντας τον κρίνο. Πάνω από τα δυο πρόσωπα εικονίζεται το Άγιο Πνεύμα με τη μορφή περιστεριού. Η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα ο Ναός Της ύστερα από όραμα της Αγίας Πελαγίας στις 30 Ιανουαρίου 1823.

Παναγία της Τήνου

Ο ναός της Παναγίας της Τήνου κτίστηκε σε σημείο όπου βρέθηκε εικόνα της Παναγίας, κατά τη θρησκευτική παράδοση μετά από σχετικά οράματα της μοναχής Αγίας Πελαγίας. Η εικόνα ανακαλύφθηκε μετά από ανασκαφές στις 30 Ιανουαρίου 1823 και ενώ προηγήθηκαν ανασκαφές το 1822 που αποκάλυψαν τον αρχαίο ναό του Διονύσου και ο ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.

Η είδηση της εύρεσης της εικόνας, κατά την περίοδο της ελληνικής επανάστασης του 1821 θεωρήθηκε καλός οιωνός και το νησί επισκέφτηκαν για αυτό το λόγο οι Κολοκοτρώνης, Μιαούλης, Νικηταράς και Μακρυγιάννης, για να προσκυνήσουν. Μετά την εύρεση της εικόνας ακολούθησε η οικοδόμηση της εκκλησίας. Απαιτήθηκαν μεγάλες ποσότητες μαρμάρων, οι οποίες κατά κύριο λόγο μεταφέρθηκαν από τον αρχαιολογικό χώρο της γειτονικής Δήλου.

Παναγία της Τήνου

Απαιτούνταν επίσης και μεγάλος αριθμός εργατών επεξεργασίας και τοποθέτησης μαρμάρων, αλλά κυρίως πολλά χρήματα η έλλειψη των οποίων έφερνε πολλές φορές σε αμηχανία τους επιστάτες του έργου που δυσκολεύονταν να πληρώσουν στο τέλος της εβδομάδας, εργαζόμενους και υλικά. Η ολοκλήρωση του έργου οφείλεται στη σημαντική συνδρομή, σε εργασία και χρήμα, τόσο του τηνιακού λαού, όσο και χριστιανών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Μέχρι τα μέσα του 1832 είχε ανεγερθεί η ανατολική πτέρυγα του συγκροτήματος, το τμήμα ανατολικά του καμπαναριού και το τμήμα ανατολικά της κεντρικής εισόδου. Το σύνολο των εργασιών ανέγερσης ολοκληρώθηκε το 1880.

Η Γαστρονομία της Αμοργού

Η Γαστρονομία της Αμοργού

Το νησί του Απέραντου Γαλάζιου που μάγεψε το σκηνοθέτη Λικ Μπεσόν, με τις υπέροχες παραλίες και τα κρυστάλλινα νερά, τη μοναδική γραφικότητά του και μια θέα που κόβει την ανάσα, διαθέτει εκτός των άλλων μια πλούσια γαστρονομική παράδοση που από μόνη της είναι λόγος για να το επισκεφτείς τουλάχιστον για μια φορά.

Με ιδιαίτερες μυρωδιές και γεύσεις που οφείλονται στα γευστικά, ντόπια προϊόντα και τις ποιοτικές πρώτες ύλες, η γαστρονομία της Αμοργού συνδυάζει λαχταριστές συνταγές της τοπικής παράδοσης όσο και πιάτα με μια πιο σύγχρονη προσέγγιση.

Εκλεκτά τυριά

Στο ορεινό και βραχώδες νησί της Αμοργού οι κτηνοτρόφοι διατηρούν 13.000 αιγοπρόβατα, τα οποία παράγουν μια μεγάλη ποσότητα γάλακτος, σημαντικό ποσοστό του οποίου μετατρέπεται σε εξαιρετικής ποιότητας τυριά. Η παραδοσιακή διαδικασία τυροκόμησης τούς χαρίζει πλούσια γεύση και έντονο χαρακτήρα.

Από τα πλέον αναγνωρίσιμα τυριά της Αμοργού είναι το αμοργιανό, που θυμίζει το κεφαλοτύρι και η μαλάκα, μια ντόπια παραλλαγή της μυζήθρας. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν το ξινότυρο, ξινομυζήθρα δηλαδή, που έχει στεγνώσει στον αέρα για αρκετές εβδομάδες και έχει σκληρύνει, καθώς και η κοπανιστή, ένα κλασικό παραδοσιακό τυρί των Κυκλάδων που στην Αμοργό παρουσιάζεται σε μια λιγότερο πικάντικη παραλλαγή σε σχέση με το αντίστοιχο φημισμένο τυρί της Μυκόνου.

Ποιοτικά κρέατα

Τα αιγοπρόβατα που ζουν στα εδάφη της Αμοργού παίζουν σημαντικό ρόλο σε διάφορες τοπικές συνταγές. Για παράδειγμα, το περίφημο πατατάτο κατσαρόλας είναι ένα πιάτο με αρνί, πατάτες και κόκκινη σάλτσα αρωματισμένη με κανέλα που σερβίρεται σε γάμους και πανηγύρια. Στο γιορτινό τραπέζι του Πάσχα κυριαρχεί το κατσίκι γεμιστό με ρύζι, εντόσθια και μια νοστιμότατη ποικιλία από ντόπια αρωματικά βότανα.

Κατ’ εξοχήν παραδοσιακό αμοργιανό πιάτο είναι και το ξιδάτο, μια λιγότερο έντονη εκδοχή του πατσά, με το ξίδι, φυσικά, να κυριαρχεί. Οι ντόπιοι το προσφέρουν ως σούπα ύστερα από την ολονυχτία, την παραμονή των μεγάλων θρησκευτικών εορτών, ενώ, ακόμα και ο γνωστός σε όλους παστουρμάς παράγεται εδώ από κατσικίσιο ή πρόβειο κρέας, και όχι βουβαλίσιο ως είθισται.

Ολόφρεσκα ψάρια

Ένα νησί στην καρδιά του Αιγαίου, ωστόσο, διαθέτει στη γαστρονομική του φαρέτρα και πολλά φρέσκα ψάρια. Οι ψαράδες της Αμοργού επιστρέφουν με τις τράτες τους στη στεριά φορτωμένοι άφθονους ροφούς, συναγρίδες, βλάχους, παλαμίδες και μικρούς τόνους.

Χαρακτηριστικά θαλασσινά πιάτα του νησιού αποτελούν το δημοφιλές σαβόρι, που γίνεται κυρίως με μπαρμπούνια, ή εναλλακτικά με γόπες, καθώς και η αμοργιανή κακαβιά. Η γνωστή ψαρόσουπα, η οποία εδώ στο νησί μαγειρεύεται με σκορπίνες, πετρόψαρα, χάνους, λύχνους, πέρκες ή κυνηγούς. Εκλεκτοί μεζέδες είναι και τα φρέσκα καλαμάρια και χταπόδια που απαντώνται στις θάλασσες του νησιού.

Ιδιαίτερα παραδοσιακά πιάτα και μοναδικά γλυκά με τη σφραγίδα του νησιού

Τα όσπρια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της διατροφής των κατοίκων της Αμοργού, ένα είναι ωστόσο ο βασιλιάς της διατροφικής πυραμίδας. Το -συγγενές με το μπιζέλι- κατσούνι, ένα ιδιαίτερο τοπικό προϊόν, το οποίο οι μικροπαραγωγοί του νησιού καλλιεργούν σε πεδινές εκτάσεις. Αποτελεί τη βάση για την περίφημη φάβα, μία αμοργιανή συνταγή που προσδοκά να κατοχυρωθεί ως Προϊόν Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Είναι ιδιαίτερα θρεπτικό, έχει βελούδινη υφή και φημίζεται για τη νοστιμιά του. Από την αμοργιανή φάβα εξάλλου παρασκευάζονται και οι φαβοκεφτέδες. Παρόμοιας φιλοσοφίας με τους ντοματοκεφτέδες, η γεύση τους εμπλουτίζεται από τα βότανα και μυρωδικά που φύονται στα χωράφια του νησιού.

Δημοφιλές παραδοσιακό πιάτο είναι και ο κοφτός, ένα είδος χυλού το οποίο αποτελείται από αποφλοιωμένο σιτάρι που έχει μουλιάσει και χτυπηθεί στο γουδί, προτού βράσει μαζί με ντόπια μυζήθρα. Σερβίρεται με σοταρισμένα κρεμμύδια και τριμμένο τυρί για ακόμα καλύτερη γεύση και εμφάνιση. Αποτελεί αμοργιανό έδεσμα, το οποίο σερβίρεται την Πρωτοχρονιά και την ημέρα του πανηγυριού της Αγίας Παρασκευής, ενώ θα το βρείτε σε αρκετές από τις ταβέρνες του νησιού.

Μεταξύ των προϊόντων του νησιού που ξεχωρίζουν για την εξαιρετική ποιότητά τους συγκαταλέγεται και το ελαιόλαδο, η ποσότητα του οποίου αγγίζει τους 30 τόνους ετησίως, σε ένα υπερσύγχρονο συνεταιριστικό ελαιοτριβείο.

Πολύ γνωστό είναι και το θυμαρίσιο μέλι του νησιού, ενώ εξίσου ποιοτικό είναι και το μέλι ανθέων, εξαιτίας της πληθώρας βοτάνων αλλά και του αρωματικού φασκόμηλου που συναντάμε στην περιοχή της Λαγκάδας.

Απαραίτητο συνοδευτικό στα παραδοσιακά πιάτα δεν γίνεται να μην είναι η ψημένη ρακή της Αμοργού, η φήμη της οποίας ξεπερνά τα σύνορα του νησιού. Η μείξη ρακής, μελιού ντόπιας παραγωγής, ζάχαρης και κανέλας δημιουργούν έναν συνδυασμό πραγματικά ακαταμάχητο.

Τίποτα δεν ολοκληρώνει ένα απολαυστικό γεύμα καλύτερα από μερικά παραδοσιακά γλυκά και η Αμοργός διαθέτει εξαιρετική ποικιλία. Η πιο διάσημη επιλογή είναι τα φημισμένα ξεροτήγανα, οι αμοργιανές δίπλες, που έρχονται διπλωμένες σε διαφορετικά σχήματα -όπως φιόγκους και τριαντάφυλλα- μελωμένες και καλυμμένες με σουσάμι και κανέλα. Εξίσου δημοφιλές είναι και το ντόπιο παστέλι που διαφέρει από τα υπόλοιπα, καθώς, εκτός από μέλι και καθαρισμένο σουσάμι, περιέχει και κύμινο. Δοκιμάστε ακόμα τοπικά λουκούμια, αλλά και μεθυσμένα αμοργιανά, δηλαδή μια παραλλαγή των καλτσουνιών, όπως και φουσκόπιτες, δηλαδη τηγανίτες με μέλι και σουσάμι.

Γεύσεις από τη Σύμη

Γεύσεις από τη Σύμη

Η Σύμη σάς προσφέρει μοναδικές γαστρονομικές απολαύσεις διαθέτοντας τη δική της σπεσιαλιτέ, το πασίγνωστο συμιακό γαριδάκι! Πρόκειται για σπάνια ποικιλία γαρίδας, πολύ μικρού μεγέθους, που ζει στη θάλασσα της περιοχής και μπορείτε να γευτείτε στις ψαροταβέρνες του νησιού. Διάφορα ψάριαθαλασσινά και οστρακοειδή κατέχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην τοπική γαστρονομία, ενώ μία ακόμη πολύ ξεχωριστή σπεσιαλιτέ είναι η γαελόπιτα, γνωστή και ως αθερινόπιτα. Από γλυκά, ξεχωρίζουν τα συμιακά ακούμια, που θυμίζουν πολύ τους λουκουμάδες.

Φεύγοντας από το νησί θυμηθείτε να πάρετε μαζί σας κουλούρια, παξιμάδια, σφουγγάρια, αρωματικά φυτά και παραδοσιακά μαγειρικά σκεύη.

Το νησί σας υπόσχεται απολαυστική νυχτερινή διασκέδαση στα όμορφα μπαράκια, που θα συναντήσετε κατά μήκος του Γιαλού, ενώ πλειάδα εστιατορίων και καφέ θα καθησυχάσει και τον πιο δύσπιστο πως στη Σύμη οι επιλογές είναι αρκετές.

Κατά τη διάρκεια όλου του έτους, διοργανώνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις αλλά και πολλά τοπικά πανηγύρια, τα οποία αν βρίσκεστε στο νησί δεν πρέπει να χάσετε. Εκτός από την παραδοσιακή μουσική, θα ακούσετε χαρακτηριστικά τραγούδια και παροιμίες των ναυτικών και των σφουγγαράδων και θα χαρείτε τους δωδεκανησιακούς χορούς.

Γεύσεις από τη Χίο

Γεύσεις από τη Χίο

Μυροβόλος και φιλόξενη όλο το χρόνο, η Χίος αποτελεί ένα μωσαϊκό εικόνων, εμπειριών και γεύσεων!
Το ήπιο μεσογειακό κλίμα σε συνδυασμό με το πλούσιο έδαφος του νησιού ευνοεί την παραγωγή πολλών διαφορετικών προϊόντων εξαιρετικής ποιότητας και δίνει μοναδικές τοπικές συνταγές.

Καλώς ορίσατε στον τόπο με τα μυρωδάτα μανταρίνια, τα σπιτικά λικέρ, το ούζο, τα γλυκά του κουταλιού και φυσικά τη φημισμένη μαστίχα με φόντο τα μεσαιωνικά χωριά, τις ιδιαίτερες παραλίες και την όμορφη πόλη της Χίου! Ελάτε να ανακαλύψουμε παρέα τους γευστικούς θησαυρούς της και τα ιδιαίτερα πιάτα της, που θα απογειώσουν “γευστικά” την παραμονή στο νησί.

Μαστίχα, η βασίλισσα του νησιού!

Μοναδικός θησαυρός που καλλιεργείται μόνο σε αυτή τη γωνιά του κόσμου, το μαστιχόδεντρο χαρίζει τα πολύτιμα δάκρυά του, την αρωματική μαστίχα! Μπορείτε να την απολαύσετε μόνη της ως “υποβρύχιο” γλυκό ή ως αρωματικό σε λικέρ, ούζο, κουλουράκια, ακόμα και τσίχλες!

Ξέρετε ότι; Η τεχνική μαζέματος της μαστίχας ονομάζεται “κέντος”, καθώς οι μαστιχοπαραγωγοί
κεντούν, δηλαδή χαράσσουν, τα δέντρα με ένα ειδικό εργαλείο το “κεντητήρι”.

Τα “μήλα των εσπερίδων”

Η Χίος φημίζεται για τα μοναδικής ποιότητας εσπεριδοειδή, τα ζουμερά πορτοκάλια της και το διάσημο μανταρίνι της! Χάρη στο έντονο άρωμά του, την τρυφερή σάρκα του και τη γλυκιά γεύση του, έχει κέρδισε μια θέση ανάμεσα στις καλύτερες ποικιλίες του κόσμου ενώ έχει κατοχυρωθεί και ως προϊόν ΠΓΕ. Δοκιμάστε τα χιώτικα εσπεριδοειδή σε δροσερούς χυμούς, φρουτοσαλάτες και γευστικά γλυκά του κουταλιού! Μην φύγετε από το νησί χωρίς να δοκιμάσετε λεμονανθούς, το ντόπιο και πολύ αρωματικό γλυκό του κουταλιού!

Ξέρετε ότι; Οι χρήσεις των εσπεριδοειδών δεν περιορίζονται στην απλή κατανάλωσή τους ή στη χυμοποίησή τους.Εκτός από την παραγωγή γλυκών του κουταλιού και αιθέριων ελαίων, οι φλούδες τους χορηγούνται από το εργοστάσιο Χυμών του νησιού στους κτηνοτρόφους για ζωοτροφή, που θεωρείται μάλιστα άριστης ποιότητας!

Χιώτικα ποτά

Το κρασί είναι ένα από τα πιο αξιόλογα και φημισμένα προϊόντα που παράγει η Χίος από την αρχαιότητα, με το νέκταρ των Θεών, τον “Αριούσιο Οίνο” να κρατά τα σκήπτρα στα κόκκινα κρασιά. Εάν αγαπάτε τα ηδύποτα, το νησί σας προσφέρει απλόχερα αρωματικά λικέρ, όπως τη σούμα, ένα είδος τσίπουρου από σύκα και φυσικά το χιώτικο ούζο αρωματισμένο με γλυκάνισο, μάραθο, κόλιανδρο, άνθη λεμονιάς ή μαστίχα.

Ξέρετε ότι; Η Χίος έχει και την δική της μπίρα! Πρόκειται για φρέσκια μπίρα που παράγεται στον Κάμπο της Χίου από εκλεκτές ποικιλίες βύνης και ολόκληρο λυκίσκο, χωρίς παστερίωση και φιλτράρισμα. Έχει ξανθοκίτρινο χρώμα με πορτοκαλί ανταύγειες, πλούσιο σώμα, φρουτώδη γεύση και διακριτική πικράδα ενώ κυριαρχούν τα αρώματα λυκίσκου και εσπεριδοειδών.

Φθινοπωρινό κυνήγι μανιταριών

Εάν επισκεφτείτε τη Χίο το φθινόπωρο, στα βόρεια του νησιού θα συναντήσετε τους περίφημους Αμανίτες, που φυτρώνουν με τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές. Μπορείτε είτε να τους προμηθευτείτε στις αγορές του νησιού είτε να συμμετάσχετε κι εσείς οι ίδιοι σε ένα συναρπαστικό “κυνήγι” μανιταριών! Συνοδέψτε το ουζάκι σας με τηγανητούς ή ψητούς αμανίτες και θα μας θυμηθείτε!

Ξέρετε ότι; Οι Αμανίτες φυτρώνουν κάτω από τα πεύκα, μόνοι τους ή σε συντροφιά 2-3 μανιταριών.

Χιώτικο λευκό τυρί

Δοκιμάστε το εξαιρετικής ποιότητας λευκό χιώτικο τυρί με τη μαλακή υφή, το άρωμα γάλακτος και την ελαφρώς αλμυρή γεύση, την οποία οφείλει στην ολιγοήμερη παραμονή του στην άλμη. Δοκιμάστε το ψητό στη σχάρα ή ως συνοδευτικό σε δροσερές πράσινες σαλάτες και παραδοσιακά ζυμαρικά.

Ξέρετε ότι; Εκτός από ιδιαίτερη γεύση του, το χιώτικο τυρί έχει μεγάλη θρεπτική αξία καθώς περιέχει πρωτεΐνες, βιταμίνες και άλατα.

Ζυμαρικά Χίου

Στη γαστρονομία της Χίου εντάσσονται και διάφορα είδη ζυμαρικών, τα οποία συνδυάζονται με ποικιλία κρεάτων αλλά και θαλασσινών. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε φυτιλάκι στριφτό ενώ για πιο εξεζητημένες γεύσεις σας προτείνουμε να δοκιμάσετε ταλιατέλες κατσαρές με μαστίχα, και τα χερίσια μακαρόνια του σπάρτου, που ταιριάζουν απόλυτα με μαγειρευτά, κοκκινιστά φαγητά.

Ξέρετε ότι; Τα στριφτάρια με χιώτικο μανταρίνι συνδυάζονται υπέροχα με λευκά κρέατα αλλά και με θαλασσινά.

Η Κρήτη στο πιάτο σας

Η Κρήτη στο πιάτο σας

Παραδοσιακή κρητική κουζίνα

Η γαστρονομική παράδοση του νησιού έχει τις ρίζες της στη μινωική εποχή. Οι νωπογραφίες της Κνωσού και άλλα ανασκαφικά ευρήματα βεβαιώνουν ότι ακόμη και 4.000 χρόνια πριν οι αρχαίοι Κρήτες χρησιμοποιούσαν ως βάση της καθημερινής τους διατροφής τα ίδια σχεδόν προϊόντα που καταναλώνουν μέχρι σήμερα! Στο πέρασμα των αιώνων, κόντρα στις γαστρονομικές κουλτούρες των κατακτητών της, η Κρήτη κατάφερε να διατηρήσει αλώβητες τις γευστικές της μνήμες και να διασώσει σχεδόν αυτούσιες συνταγές και εδέσματα. Αυτή η συνέχεια στο χρόνο θεμελίωσε μια ισχυρή παράδοση και διαμόρφωσε την περίφημη κρητική κουζίνα.

Το μεγαλείο της απλότητας

Η ιδιαιτερότητα της κρητικής κουζίνας συμπυκνώνεται στη ρήση «πράμα από τον τόπο σου». Είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος που οι κρητικοί αξιοποιούν τα γεννήματα της πλούσιας γης τους: άφθονα οπωροκηπευτικά, εποχιακά λαχανικά, όσπρια, άγρια χόρτα και αρωματικά βοτάνια «παντρεύονται» με νόστιμο αιγοπρόβειο κρέας, δημιουργώντας πολλές φορές ευφάνταστα μαγειρέματα που δε συναντώνται πουθενά αλλού στην Ελλάδα. Εντυπωσιακή, εξάλλου, είναι η παλέτα των τυροκομικών, με κορωνίδα την ονομαστή γραβιέρα Κρήτης, κατοχυρωμένη διεθνώς ως τυρί με ονομασία προέλευσης. Ωστόσο, αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής της κρητικής κουζίνας είναι το αγνό παρθένο ελαιόλαδο, το οποίο χρησιμοποιείται κατά κόρον και σε μεγάλες ποσότητες παντού, ακόμη και στα γλυκά!

Το μυστικό της μακροζωίας

«Μην ψάχνετε για το χάπι που υποκαθιστά την κρητική δίαιτα. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα». Serge Renaud (Γάλλος ερευνητής), 1998

Τις τελευταίες δεκαετίες η «κρητική δίαιτα» έχει γίνει θέμα ερευνών, ιατρικών συνεδρίων και αναλύσεων και έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι η κρητική διατροφή, ως το πλέον ποιοτικό δείγμα μεσογειακής διατροφής, αποτελεί πολύτιμο σύμμαχο της καλής υγείας και της μακροζωίας.

Ας στρώσουμε τραπέζι

«Κοπιάστε να φάμε» είναι το φιλόξενο κάλεσμα για να απολαύσουμε το κρητικό τραπέζι, στρωμένο με χίλια δυο καλούδια, συνήθως σε… υπερμεγέθεις ποσότητες.

Κρίθινος ντάκος με ξινομυζήθρα και φρεσκοτριμμένη ντομάτα, κουκόφαβα με μπόλικο λάδι και ψιλοκομμένο κρεμμύδι, βουτυράτες γραβιέρες, μοσχοβολιστή στάκα, αρωματικές μαραθόπιτες, χοχλιοί μπουρμπουριστοί σβησμένοι με ξύδι και δενδρολίβανο, λουκάνικο ξιδάτο και καπνιστό απάκι είναι μερικά μόνο από τα «πρώτα» έτσι για ν’ ανοίξει η όρεξη!

Γαστρονομία

Περνώντας στα κυρίως πιάτα θα δοκιμάσουμε αρνάκι φρικασέ με σταμναγκάθι ή ασκολύμπρους, κατσικάκι με αγκινάρες, κουνέλι κρασάτο ή στο τηγάνι, ρίφι τσιγαριαστό ή οφτό, γαμοπίλαφο με μπόλικο στακοβούτυρο, χοχλιούς με χόντρο, μακαρόνια σιουφιχτά με ξερή μυζήθρα… Ανεξάντλητες, πραγματικά, οι ποικιλίες της κρητικής «αμβροσίας»!
Δεν νοείται, φυσικά, κρητικό τραπέζωμα χωρίς συνοδεία σπιτικού κρασιού. Οι ντόπιες ποικιλίες δίνουν κρασιά δυνατά, «αντρικά», που ανάβουν γρήγορα το κέφι για πειράγματα και μαντινάδες της τάβλας.

Η ιεροτελεστία κλείνει γλυκά με τα ντόπια επιδόρπια στα οποία πρωταγωνιστεί το μυρωδάτο θυμαρίσιο μέλι: λυχναράκια, πιταράκια με φρέσκια μυζήθρα και δυόσμο, σφακιανές πίτες και τραγανιστά ξεροτήγανα. Για τη χώνεψη, και όχι μόνο, ένα σφηνάκι τσικουδιάς κάνει θαύματα. Αυτό το θεσπέσιο διάφανο απόσταγμα, που για αιώνες συντροφεύει αναπόσπαστα λύπες και χαρές, δεν είναι απλά ένα ποτό. Είναι η ταυτότητα μιας κουλτούρας, που εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την κρητική φιλοξενία.

Παραλίες της Σύμης

Παραλίες της Σύμης

Πανέμορφες και ανέγγιχτες, στην πλειονότητά τους βοτσαλωτές, οι παραλίες της Σύμης σας προσκαλούν να τις ανακαλύψετε. Κρυστάλλινα νερά, προκλητικά παιχνιδίζουν άλλοτε με πανύψηλους βράχους, άλλοτε με σκιές κωνοφόρων…

Δημοφιλέστερη παραλία του νησιού είναι η Νος, η πιο κοντινή από τον οικισμό της Σύμης και το Πέδι, προσβάσιμη με τα πόδια, με ταξί ή λεωφορείο.

Κολυμπήστε στην Νανού, από τις ομορφότερες παραλίες της Σύμης, με τα μεγάλα βότσαλα, το ολόλευκο εκκλησάκι και τα μεγάλα δένδρα, που σας προσφέρουν τη σκιά τους.

Η παραλία Μαραθούντα, ένας στενός όρμος με πεντακάθαρα κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά θα σας μαγέψει. Διατίθενται ξαπλώστρες και ομπρέλες, ενώ στο γραφικό ταβερνάκι μπορείτε να απολαύσετε το ουζάκι σας.

Στην παραλία του Αγίου Γεωργίου Δυσάλωνα, από την ομώνυμη εκκλησία που δεσπόζει σε απόκρημνο βράχο, θα βρείτε την καλύτερη αμμουδιά του νησιού. Οι απανταχού αναρριχητές, σημειώστε ότι μπορείτε να αναρριχηθείτε σε κάθετο βράχο 350 μ. με υπέροχη θέα!

Στο Νημπορειό, (15 ‘ με τα πόδια από το λιμάνι της Σύμης) μπορείτε να βρείτε μεγάλη παραλία με βότσαλο, ενώ στον Άγιο Νικόλαο, μια αμμουδερή παραλία με δέντρα είναι προσβάσιμη με τα πόδια από το Πέδι ή με καΐκι.
Όρμος του Πανορμίτη, ένας μικρός και απάνεμος όρμος είναι ιδανικός για κολύμπι σε συνδυασμό με εκδρομή στην ομώνυμη Μονή.

Η παραλία Μαρόνι, μια πολύ γραφική παραλία δυτικά της Σύμης. Σε αυτό το σημείο η στεριά στενεύει δημιουργώντας ένα νησάκι πάνω στο οποίο βρίσκεται ένα μικρό εκκλησάκι. Η παραλία είναι πολύ ξεχωριστή καθώς τα έλατα φτάνουν μέχρι τη θάλασσα και το χρώμα του νερού είναι ιδιαίτερα πράσινο.

Θαλάσσιες εκδρομές

Κατά τη διαμονή σας στην πανέμορφη Σύμη, πρέπει οπωσδήποτε να βάλετε στο πρόγραμμα ημερήσια εκδρομή στα νησάκια Νίμος και Σεσκλιά (ή Σέσκλι). Το ένα στα βόρεια της Σύμης και το άλλο στα νότια, έχουν κηρυχτεί ολόκληρα αρχαιολογικοί χώροι. Η νησίδα Νίμος αποτελεί αναγνωρισμένο καταφύγιο άγριας ζωής, ενώ διαθέτει πανέμορφη φύση, δεξαμενές νερού και ελαιώνες. Μπορείτε να χαρείτε τις φυσικές της ομορφιές και να κολυμπήσετε στις ερημικές παραλίες της. Στα Σεσκλιά, μπορείτε να κολυμπήσετε σε πεντακάθαρα νερά ενώ μπορείτε να πιείτε γάργαρο νερό από δυο πηγές.

Τέλος, στη ΒΑ πλευρά του νησιού επισκεφτείτε την παραλία της Αγίας Μαρίνας, με κρυστάλλινα, εξωτικά νερά, που θα σας μαγέψουν. Απέναντι, βρίσκεται το χαριτωμένο βραχώδες νησάκι της Αγίας Μαρίνας, με το ομώνυμο εκκλησάκι, όπου τα κρυστάλλινα, εξωτικά νερά θα σας μαγέψουν.

Στα φημισμένα τσιπουράδικα του Βόλου

Στα φημισμένα τσιπουράδικα του Βόλου

Κατά την επίσκεψή σας στην πόλη των Αργοναυτών, δεν υπάρχει περίπτωση να μην συναντήσετε κάποιο τσιπουράδικο.
Από την Νέα Ιωνία έως τον Άνευρο και από τον Άνω Βόλο μέχρι την παραλία 600 (!) περίπου τσιπουράδικα δίνουν το γαστρονομικό στίγμα της πόλης, αποτελώντας τον πλέον δημοφιλή τόπο συνάντησης ντόπιων και επισκεπτών. Τα παραδοσιακά αυτά μεζεδοπωλεία, όπου με κάθε 25άρι τσίπουρο σερβίρεται και διαφορετικός μεζές, αποτελούν αναμφισβήτητα το «σήμα κατατεθέν» του Βόλου.

Η συνήθεια που έγινε παράδοση

Η… απολαυστική αυτή συνήθεια έχει μεγάλη ιστορία που πηγαίνει πίσω στον χρόνο, στον 19ο αιώνα. Ο «θεσμός» ξεκίνησε από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας που εγκαταστάθηκαν στον Βόλο και κυρίως από αυτούς που δούλευαν στο λιμάνι. Τα τσιπουράδικα γεννήθηκαν από την ανάγκη των εργατών για ένα «στέκι» κοντά στη δουλειά τους για να πιούν το τσιπουράκι τους μετά από μια κοπιαστική ημέρα. Στην αρχή το τσίπουρο, που έφτανε κυρίως από τον Τύρναβο και τα χωριά του Πηλίου, το έπιναν χωρίς μεζέ στις «δαχτυλήθρες» για να τους ανοίξει η όρεξη, πριν το μεσημεριανό φαγητό.

Οι πρώτοι μεζέδες που προστέθηκαν ήταν λιτοί: λιόκαφτο χταπόδι, λάχανο, τσιτσίραβλα και διάφορα παστά σερβιρισμένα σε μικρά πιατάκια. Με την πάροδο του χρόνου, οι παρέες μεγάλωναν∙ το ίδιο και οι μεζέδες, που γίνονταν όλο και πιο πλούσιοι, όλο και πιο εξεζητημένοι με τα νόστιμα θαλασσινά να έχουν την τιμητική τους… Αυτό όμως που παρέμεινε αναλλοίωτο είναι η διαδικασία του σερβιρίσματος, μια ιεροτελεστία που διατηρείται αναλλοίωτη μέχρι τις μέρες μας.

Όρεξη να ‘χετε…

Τα τσιπουράδικα της περιοχής είναι πλέον, μεσημέρι και βράδυ, ο καθιερωμένος τόπος συνάντησης των μερακλήδων Βολιωτών. Οι σχάρες, το τηγάνι και οι κατσαρόλες παίρνουν φωτιά και μια αστείρευτη ποικιλία από καλομαγειρεμένα μεζεδάκια φτάνουν κατά δεκάδες στο τραπέζι, διαφορετικά με κάθε παραγγελία: φρέσκα αιγαιοπελαγίτικα ψάρια (από σαρδέλες, μαριδάκι, κουτσομούρες και γαύρο μέχρι ροφούς, ξιφίες και παλαμίδες ), οστρακοειδή και όλα τα καλά της θάλασσας… Τη γευστική πανδαισία συμπληρώνουν επάξια οι γαρίδες σαγανάκι, το γεμιστό καλαμάρι, το ξιδάτο χταποδάκι, η ψητή φέτα με ντομάτα, τα αχνιστά μύδια, οι ψητές πατάτες και μεγάλη ποικιλία από δροσερές σαλάτες.

Η διάθεση είναι χαλαρή και τα κεράσματα συχνά. Συνήθως οι παρέες ενώνονται και άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι βρίσκονται να τραγουδούν μαζί τον πόνο ή τη χαρά τους. Πρόκειται για μια ατμόσφαιρα ανεπανάληπτη, η οποία χαρακτηρίζει τη ζωή της πόλης, μιας και τα τσιπουράδικα αποτελούν το πιο… νόστιμο αξιοθέατο του Βόλου.

Λίμνη Τριχωνίδα

Λίμνη Τριχωνίδα

Κατά την αρχαιότητα ο αριθμός «τρία» συμβόλιζε την αέναη ζωοποιό κίνηση και, κατ’ επέκταση, την αδιάκοπη ροή του νερού. Η Τριχωνίδα χρωστάει το όνομά της ακριβώς σε αυτήν την παράδοση.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη λίμνη της ελληνικής επικράτειας. Βρίσκεται στην Αιτωλοακαρνανία, νοτία του Παναιτωλικού όρους και βόρεια του Αρακύνθου όρους. Οι όχθες της λίμνης παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία: άλλοτε είναι απότομες, δημιουργώντας μοναδικές συνθέσεις και άλλοτε είναι τόσο ομαλές και απέραντες που θυμίζουν θαλασσινό ακρογιάλι.

Τα θαυμάσια χωριά γύρω από την Τριχωνίδα δημιουργούν μια σφύζουσα από ζωή κοινότητα. Κεντρικός οικισμός είναι το Θερμό, στα βορειοανατολικά της λίμνης. Η περιοχή, πέρα από το φυσικό κάλλος, είναι γνωστή για τα ιαματικά λουτρά και τις εξαιρετικές ποικιλίες εσπεριδοειδών. Η Τριχωνίδα ανήκει στο δίκτυο Natura 2000, λόγω της μεγάλης σημασίας της ενδημικής πανίδας και χλωρίδας.

Καλαμάτα: Το κάστρο της Κορώνης

Καλαμάτα: Το κάστρο της Κορώνης

Από τα κομψότερα δείγματα της βενετσιάνικης φρουριακής αρχιτεκτονικής και από τα ελάχιστα κάστρα που στο εσωτερικό τους σώζονται οικίες και ναοί, το κάστρο της Κορώνης, κυριεύει με τον επιβλητικό του όγκο σχεδόν ολόκληρο το ακρωτήριο Ακρίτας, στο νότιο άκρο του Μεσσηνιακού Κόλπου. Χτίστηκε από τους Ενετούς τον 13ο αιώνα και ενισχύθηκε από τους Οθωμανούς τον 16ο αιώνα.

Η γραφική ανηφορική διαδρομή, που ξεκινάει από τον μόλο, μας γυρίζει αιώνες πίσω καθώς συναντάμε τμήματα τόσο του βυζαντινού κάστρου που προϋπήρχε όσο και της αρχαίας οχύρωσης. Τα στενά καλντερίμια μας οδηγούν στην κεντρική πύλη του κάστρου, στη βόρεια πλευρά. Εδώ, ήταν συγκεντρωμένο το σύνολο του οικισμού στη προσπάθειά του να προφυλαχθεί από τις επιδρομές των κατακτητών και των πειρατών.

Σήμερα, όμως, ελάχιστα σπίτια κατοικούνται. Στο εσωτερικό του κάστρου σώζονται λαξευμένοι τάφοι, υπόγειες θολωτές δεξαμενές από πελεκημένους ογκόλιθους για τη συλλογή βρόχινου νερού, ο οκταγωνικός πύργος – δείγμα της Οθωμανικής αρχιτεκτονικής – οι εκκλησίες της Αγίας Σοφίας (βυζαντινή εκκλησία του 12ου αιώνα) και του Αγίου Χαραλάμπους (παλιό τζαμί που όμως σήμερα λειτουργεί ως ορθόδοξος ναός) καθώς και το μοναστήρι του Ιωάννη Προδρόμου. Αξίζει μια στάση στο πλάτωμα του κάστρου για να θαυμάσετε τη συγκλονιστική θέα: όλος ο Μεσσηνιακός κόλπος στα πόδια σας και στο βάθος οι χιονισμένες κορυφές του Ταΰγετου!

Extra tips

  • Η εκκλησία της Παναγιάς της Ελεήστρας, κάτω από το κάστρο, μέσα σε ένα μικρό φοινικόδασος.
  • Η Ιστορική και Αρχαιολογική Συλλογή, με ανασκαφικά ευρήματα της περιοχής, η οποία στεγάζεται σε ένα κτήριο στον χώρο του άλσους.
  • Το γραφικό λιμάνι με τα ψαροκάικα που προμηθεύουν καθημερινά τα ταβερνάκια με ολόφρεσκα θαλασσινά.
  • Η νησιωτική ατμόσφαιρα της κωμόπολης με τα ασβεστωμένα σοκάκια και τα διώροφα σπίτια με τα λουλουδιασμένα μπαλκόνια και τα πολύχρωμα παραθυρόφυλλα.
  • Το νησάκι Βενετικό, απέναντι από το ακρωτήρι Ακρίτας, με καταπληκτικό βυθό για καταδύσεις και ψάρεμα.
  • Τα κρυφά αμμουδερά κολπάκια αλλά και οι μεγάλες παραλίες (Περούλια, Γαργαρού, Ζάγγα, Αγία Τριάδα, Άγιος Ιωάννης).
0
ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΣΟΥ
  • Δεν βρέθηκαν προϊόντα στο καλάθι σας.