Το μικροκλίμα της Κέρκυρας, αλλά και το ήπιο ανάγλυφο του εδάφους, αποτελούν ιδανικές συνθήκες για ν’ ανθίσει και να καρποφορήσει η εύφορη Κερκυραϊκή γη.
Από την εποχή του Ομήρου, η ελιά, αναμφισβήτητη κυρίαρχος της τοπικής υπαίθρου αποτελεί μέχρι σήμερα το σήμα κατατεθέν του νησιού. Ο απέραντος υπεραιωνόβιος κερκυραϊκός ελαιώνας των 4,5 εκατομμυρίων δέντρων εντυπωσιάζει με τη μεγαλοπρέπειά του.
Ελαιόλαδο άριστης ποιότητας ∙ νοστιμότατες μαύρες μικροελιές∙ αγνό σαπούνι αλλά και χειροποίητα έπιπλα αποτελούν παράγωγα του ευλογημένου δέντρου της ελιάς.
Διάσπαρτα, ανάμεσα στους ελαιώνες, ριζώνουν τα αμπέλια φυτεμένα με μεγάλο αριθμό ποικιλιών: ο κακοτρύγης, το μοσχάτο, το πετροκόριθο, το σκοπελίτικο, το ροζάκι… είναι μερικές μόνο από αυτές που συμπληρώνουν τον αμπελουργικό χάρτη του νησιού δίνοντας κρασιά υψηλής ποιότητας.
Μονοήμερη εκδρομή στην Κέρκυρα:
Όλων των ειδών τα εσπεριδοειδή – πορτοκαλιές μέρλιν, λεμονιές, μανταρινιές και περγαμόντα αρωματίζουν υπέροχα την ύπαιθρο. Ανάμεσά τους και το εξωτικό κουμ κουάτ που καλλιεργείται στην περιοχή των Νυμφών. Αυτό το μικροσκοπικό αλλά τόσο αρωματικό «χρυσό πορτοκαλάκι» δεμένο σε γλυκό του κουταλιού, σε μαρμελάδα, σε φρουί γλασέ, ή σαν γλυκόπικρο λικέρ έχει αναγνωριστεί διεθνώς ως προϊόν «προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης». Ιδιαίτερα το λικέρ, θεωρείται παραδοσιακό ποτό της Κέρκυρας και έρχεται πρώτο στις προτιμήσεις των επισκεπτών του νησιού.
Ακόμη μια μοναδική επτανησιακή γεύση, που σήμερα παράγεται μόνο στην Κέρκυρα, είναι η τσιτσιμπύρα. Χυμός λεμονιού∙ φυσικό λεμονέλαιο∙ τριμμένο τζίντζερ∙ νερό και ζάχαρη «ζυμώνονται» για να δώσουν το ιδιαίτερο αυτό αφρώδες αναψυκτικό, που ωριμάζει μέσα στη φιάλη.
Παράλειψη θα ήταν να μην αναφερθούμε στα γαλακτοκομικά – παλιότερα η Κέρκυρα είχε κερδίσει παγκόσμια φήμη για την παραγωγή άριστης ποιότητας αγελαδινού βουτύρου και εξαιρετικής ποιότητος γραβιέρα – αλλά και στα αλλαντικά με κορυφαίο το σαλάδο (ντόπιο σαλάμι) και το νούμπουλο φουμικάδο (κόντρα φιλέτο από καπνιστό χοιρινό) που φτιάχνεται με παραδοσιακό τρόπο στην περιοχή του Όρους.
Μην φύγετε όμως από την Κέρκυρα χωρίς να δοκιμάσετε και τις τοπικές σπεσιαλιτέ:
Παστιτσάδα: μοσχαρίσιο κρέας ή κόκορας σε έντονα καρυκευμένη κόκκινη σάλτσα. Σερβίρεται με χονδρά μακαρόνια.
Σοφρίτο: λεπτές φέτες μοσχαρίσιου κρέατος στη κατσαρόλα με άσπρη σάλτσα. Σερβίρεται με πουρέ ή ρύζι
Μπουρδέτο: σκορπίνα ή γαλέος μαγειρεμένα σε κόκκινη καυτερή σάλτσα, σβησμένα με χυμό φρέσκου λεμονιού.
Σαβόρο – το φαγητό των ναυτικών: μικρά τηγανιτά ψαράκια μαριναρισμένα σε άσπρη σάλτσα με σκόρδο, δενδρολίβανο και ξύδι.
Παστίτσιο της νόνας (= της γιαγιάς): μια διαφορετική εκδοχή του παστίτσιου με τα μακαρόνια τυλιγμένα σε φύλλα σαν πίτα.
Από τα ντόπια γλυκίσματα ξεχωρίζουν το μαντολάτο, φτιαγμένο με ταχίνι, μέλι και ολόκληρα αμύγδαλα∙ η φογάτσα, είδος τσουρεκιού βενετσιάνικης προέλευσης∙ η κολομπίνα, χριστόψωμο σε σχήμα περιστεριού∙ οι μάντολες με καβουρδισμένο και καραμελωμένο αμύγδαλο.
Ταξιδεύοντας στην Ύδρα, τον πανέμορφο αυτό προορισμό του Αργοσαρωνικού, θα διαπιστώσετε πως η γαστρονομική καρδιά του νησιού συνεχίζει να χτυπά πίσω, στο μακρινό παρελθόν. Τα πιάτα και οι γεύσεις που θα γευτείτε σήμερα στα εστιατόρια, τόσο στις περιόδους των γιορτών όσο και σε καθημερινή βάση, έχουν τις ρίζες τους στη παράδοση και την ιστορία της Ύδρας, με τα θαλασσινά να πρωταγωνιστούν δίπλα σε αρκετά, πεντανόστιμα κρεατοφαγικά πιάτα.
Μονοήμερη εκδρομή στην Ύδρα:
Ανάμεσα στα πιο γνωστά πιάτα της Ύδρας που μπορείτε να δοκιμάσετε συγκαταλέγονται οι τοπικές πίτες -γεμιστές με χόρτα του βουνού-, τα σαλιγκάρια, μαγειρεμένα κοκκινιστά ή στιφάδο, οι σουπιές και τα καλαμάρια που συνοδεύονται από πιλάφι, καθώς και τα μπαρμπούνια σαβόρο. Για τους κρεατοφάγους το αρνάκι καπαμά αποτελεί ιδανική επιλογή, ενώ οι ταξιδιώτες που θα επισκεφθούν το νησί τις ημέρες των Χριστουγέννων θα δοκιμάσουν το ωραιότερο κυδωνάτο μοσχαράκι.
Η γαστρονομική ιστορία της Ύδρας
H άνοδος της ναυτιλίας έφερε μεγάλη εμπορική ανάπτυξη στο νησί. Κατά τον 18ο αιώνα, τα εμπορικά πλοία της Ύδρας μετέφεραν σιτηρά, δημητριακά, ρύζι, λάδι, βούτυρο, χαρούπια, βελανίδια και σταφίδες, ακόμα και χαβιάρι από την Αλεξάνδρεια στην Κωνσταντινούπολη. Ο πλούτος σε αγαθά ήταν κάτι περισσότερο από εμφανής στα εύπορα, αστικά σπίτια του νησιού, ένας πλούτος που έπαιξε σημαντικό ρόλο στον συνολικό χαρακτήρα της υδραίικης γαστρονομίας. Παράλληλα, τα όσπρια, φασόλια, φακές και ρεβίθια, ξεχώριζαν ανάμεσα τις προτιμήσεις των νοικοκυρών του νησιού. Στις κουζίνες των αρχοντικών σπιτιών, όμορφα κτίσματα που αποτελούν μέχρι σήμερα αναπόσπαστο κομμάτι του τοπίου της Ύδρας, δέσποζαν τα καυτά φουρνέλα, τα οποία λειτουργούσαν με κάρβουνα και ξύλα, αλλά και ένας χτιστός πάγκος μαζί με έναν πρωτόλειο τύπο απορροφητήρα, ο οποίος ονομαζόταν φούσκα.
Τα παραδοσιακά πιάτα του νησιού
Οι κάτοικοι της Ύδρας χρησιμοποιούν μόνο αλεύρι και νερό για να φτιάξουν τις φημισμένες γκόγκλες, τα νόστιμα, χειροποίητα ζυμαρικά που μοιάζουν με μικρές αχιβάδες και σερβίρονται με λιωμένο βούτυρο. Θα τα βρείτε ακόμα στα παραδοσιακά εστιατόρια του νησιού, όπως και τα φρέσκα καλαμάρια, τα χταπόδια και τα πετρομπάρμπουνα, τα οποία μαγειρεύονται, είτε τηγανητά είτε στην κατσαρόλα. Αλλωστε, αν υπάρχει κάτι για το οποίο φημίζεται το νησί είναι τα αλιεύματά του!
Στην Υδρα ωστόσο, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε και τα νόστιμα, παραδοσιακά γλυκίσματα, τα οποία αξίζει να πάρετε μαζί σας φεύγοντας. Τα υδραίικα αμυγδαλωτά που είναι ιδιαίτερα δημοφιλή, όπως και κουραμπιέδες, αχλαδάκια, σκαλτσούνια και ζαχαρομπακλαβάδες. Το αγαπημένο γλυκό των ντόπιων, ωστόσο, είναι οι τηγανίτες, που εδώ ονομάζονται λαλαγγίτες και περιχύνονται με μέλι ή πετιμέζι. Αποτελούν κομμάτι ενός παραδοσιακού γεύματος, αλλά και συνηθισμένο κέρασμα σε γιορτές και ξεχωριστές περιστάσεις.
Στην Ύδρα, τις ημέρες του Πάσχα, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε την τοπική μαγειρίτσα και το αρνάκι στη σούβλα, σε αντίθεση με άλλα νησιά του Αιγαίου όπου την Ανάσταση οι κάτοικοι προτιμούν το γνωστό πατούδο, δηλαδή κατσίκι γεμιστό στο φούρνο με ρύζι και τη συκωταριά του κομμένη.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα με βαθιά θρησκευτική ιστορία. Οι ιερές μονές, τα προσκυνήματα και οι αφιερωματικοί τόποι μας δίνουν τη δυνατότητα να έρθουμε σε επαφή με τον εσωτερικό μας κόσμο, με πολύπειρους στον ανθρώπινο πόνο γέροντες και γερόντισσες, με τη δύναμη της φύσης και, τελικά, με τον ίδιο τον Θεό.
Τρείς μονές – η Νέα Μονή Χίου, η Μονή Δαφνίου και η Μονή Οσίου Λουκά -κοσμούν στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Όμως η μεταξύ τους σχέση, τα αόρατα νήματα που τις συνδέουν, είναι βαθύτερα. Και οι τρεις αυτές ιστορικές μονές στολίζονται με τα σπουδαιότερα ψηφιδωτά αριστουργήματα των υστεροβυζαντινών χρόνων.
Πολύτιμες ψηφίδες, που μοιάζουν με εκρήξεις φωτός, συνθέτουν κόσμους από χρώμα μέσα στους ναούς της ευλάβειας. Οι καλλιτέχνες αυτών των ψηφιδωτών δημιούργησαν μια εμπράγματη προσευχή, που αφήνει άφωνους, τόσο τους ιστορικούς της τέχνης, όσο και τους ταξιδιώτες.
Νέα Μονή Χίου – ένα όραμα και τρεις αυτοκράτορες
Κατά τη διάρκεια του 11ου αιώνα μ.Χ. οι ασκητές Νικήτας, Ιωάννης και Ιωσήφ, που ασκήτευαν στο Προβάτειο Όρος της Χίου, είχαν ένα κοινό όραμα. Μία εικόνα της Θεοτόκου, που επέμενε να επιστρέψει εκεί όπου την είχαν ανακαλύψει, σηματοδοτούσε τον τόπο στον οποίο θα κτιζόταν η Παλαιά Μονή Χίου.
Οι ευλαβείς μοναχοί ενημέρωσαν τον εξόριστο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μονομάχο για αυτήν τη θεοσημία. Ο Κωνσταντίνος τούς υποσχέθηκε να έχει τη μονή κάτω από τη σκέπη του και σφράγισε την υπόσχεσή του χαρίζοντας στους μοναχούς το πριγκιπικό του δαχτυλίδι. Αμέσως μετά την αποκατάστασή του στον θρόνο του Βυζαντίου, ανέγειρε τη Νέα Μονή Χίου, καλώντας για αυτόν τον σκοπό τους σημαντικότερους τεχνίτες, μαρμαρογλύπτες και αγιογράφους. Η Νέα Μονή Χίου, έκτοτε, δεσπόζει στο κέντρο του νησιού, 12 χιλιόμετρα δυτικά από την πόλη.
Ο Ρωμανός ο Διογένης, ο οποίος διαδέχτηκε τον Κωνσταντίνο και κατόπιν η Θεοδώρα, είχαν πάντοτε τη Μονή υπό την προστασία τους. Η μέριμνα του Θρόνου για τη μονή ήταν συνεχής καθ’ όλη την ύπαρξη του βυζαντινού κράτους. Το καθολικό της μονής ανήκει στον οκταγωνικό ρυθμό, ο οποίος ήταν πρωτοποριακός τον 11ο αιώνα κατά τον οποίο χτίστηκε. Με περίτεχνη διακόσμηση από ημιδιάφανα και πορφυρά μάρμαρα, με τα έξοχα ψηφιδωτά που τον στολίζουν και με το μεγαλείο που αποπνέει, είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα της αυτοκρατορικής ιερής τέχνης.
Στον χώρο της μονής υπάρχουν δύο παρεκκλήσια, ο Άγιος Παντελεήμων και ο Τίμιος Σταυρός. Κατά την περίοδο που η μονή λειτουργούσε ως ανδρικό κοινόβιο υπήρχε άβατο για τις γυναίκες. Τα δύο παρεκκλήσια φιλοξενούσαν τις προσκυνήτριες, οι οποίες δεν είχαν πρόσβαση στον κυρίως ναό. Ο χώρος της μονής φιλοξενεί τα κελιά των μοναχών, την τράπεζα, η οποία ανεγέρθηκε ανάμεσα στο 1631 και το 1637, την κινστέρνα, έργο του 11ου αιώνα, καθώς και τον επιβλητικό αμυντικό πύργο, ο οποίος χτίστηκε τον 14ο αιώνα.
Η Νέα Μονή Χίου, με τη συνολική της αρχιτεκτονική, τα μοναδικά κειμήλια που φιλοξενεί και τη γαλήνη του περιβάλλοντος χώρου είναι ένα αληθινό κόσμημα για τη Χίο.
Μονή Δαφνίου – η ισχύς και το κάλλος
Η Μονή Δαφνίου βρίσκεται στις παρυφές του άλσους Χαϊδαρίου, 11 χλμ. δυτικά από την Αθήνα, στον άξονα που ενώνει, ήδη από την αρχαιότητα, την Ελευσίνα με την ελληνική πρωτεύουσα. Ο χώρος γύρω από τη μονή και μέσα στον περίβολο αποπνέει γαλήνη και δύναμη.
Ο ταξιδιώτης που θα φτάσει έως εδώ πρόκειται να έχει μία κατά πρόσωπο γνωριμία με τον Παντοκράτορα, ένα αριστούργημα της αγιογραφίας με ψηφίδες. Ο φωτογραφικός φακός είναι αδύνατον να αιχμαλωτίσει την πνευματικότητα, τη δύναμη και τη δόξα φωτός που αποπνέει ο Χριστός του τρούλου στο καθολικό της μονής.
Η αρχιτεκτονική του καθολικού ανήκει στον οκτάγωνο τύπο, όπως και η Νέα Μονή Χίου. Το μοναστήρι ανεγέρθηκε τον 11ο αιώνα και στη χιλιόχρονη ιστορία του γνώρισε μεγάλες περιόδους ακμής. Το συγκρότημα προστατεύεται από πύργους και στιβαρή οχύρωση.
Η Μονή Δαφνίου, είναι επισκέψιμη για τους ταξιδιώτες. Πρόκειται για έναν χώρο, όπου η ωραιότητα συνεργεί με τη δύναμη του τόπου, δημιουργώντας ένα γοητευτικό και συναρπαστικό αμάλγαμα.
Μονή Οσίου Λουκά – ο ασκητής του Ελικώνα
Η μονή του Οσίου Λουκά στη Βοιωτία είναι αφιερωμένη σε έναν ασκητή που γεννήθηκε, έζησε και πέθανε κάτω από τη σκιά του όρους Ελικώνας, κατά τον 10ο αιώνα, τον Όσιο Λουκά τον Στειριώτη. Η μονή είναι χτισμένη σε χώρο που κατά την αρχαιότητα λειτουργούσε ιερό της Στειρίτιδας Δήμητρας.
Ο ναός της μονής, αφιερωμένος στην Παναγία, είναι ο μόνος που χτίστηκε στην κυρίως Ελλάδα κατά τον 10ο αιώνα. Το καθολικό της, αφιερωμένο στον όσιο Λουκά, είναι και αυτό οκταγωνικού αρχιτεκτονικού τύπου, όπως της Νέας Μονής Χίου και της Μονής Δαφνίου. Ο περικαλλής διάκοσμος με τα ψηφιδωτά, τα φωτεινά μάρμαρα, τους χρυσούς πολυελαίους, μαρτυρούσε την υψηλή θέση της μονής κατά την υστεροβυζαντινή περίοδο. Έκτοτε και ως τις μέρες μας αποτελεί σεβάσμιο προσκύνημα, που περιμένει τον ταξιδιώτη για να τον «ξεναγήσει» σε βυζαντινά μυστικά και γοητευτικούς θρύλους.
Περιτριγυρισμένη από 24 νησάκια, μεταξύ των οποίων και ο περίφημος Σκορπιός του Αριστοτέλη Ωνάση, η Λευκάδα συνδέεται με τις απέναντι στερεοελλαδίτικες ακτές μέσω πλωτής γέφυρας (μήκους 50 μ.), γεγονός που την καθιστά εύκολα προσβάσιμη στους επισκέπτες της. Διαθέτει σημαντικά αξιοθέατα, εκκλησίες και μονές, γραφικούς οικισμούς, πυκνή βλάστηση, εντυπωσιακούς όρμους με διάφανα γαλαζοπράσινα νερά, οργανωμένες και ερημικές παραλίες εκπληκτικής ομορφιάς, υψηλή πολιτιστική παράδοση και φιλόξενους κατοίκους.
Πρωτεύουσα και λιμάνι ταυτόχρονα, η πόλη της Λευκάδας χαρακτηρίζεται από έναν ιδιαίτερο πολεοδομικό ιστό που θυμίζει «ψαροκόκαλο». Όμορφα σοκάκια, μικρές πλατείες, παραδοσιακά σπίτια, περίτεχνα καμπαναριά και πλακόστρωτοι πεζοδρόμοι συνθέτουν τον χαρακτήρα της πόλης. Η Λευκάδα περιβάλλεται από τον δίαυλο και τη λιμνοθάλασσα, ενώ βορειότερα βρίσκεται η λεπτή κυκλική γραμμή της αμμουδιάς της Γύρας με τα λιγοστά δέντρα της και τους μύλους.
Ανακαλύψτε την Λευκάδα
Κολυμπήστε στις διάσημες παραλίες Πόρτο Κατσίκι και Εγκρεμνοί. Εξερευνήστε καταπράσινες διαδρομές στα βουνά και χωριά του νησιού. Επισκεφτείτε τα αξιοθέατα, περπατήστε στα σοκάκια της παλιάς πόλης και γνωρίστε τους ανθρώπους της.
Περίπατος στην πόλη
Στη λιμνοθάλασσα, έναν από τους πλέον αξιόλογους υδροβιότοπους του Ιονίου, που προστατεύεται από τη Διεθνή Σύμβαση Ramsar, ως υδροβιότοπος διεθνούς σημασίας. Στην περιοχή λειτουργεί αιωνόβιο ιχθυοτροφείο (ιβάρι).
Στο φρούριο της Αγίας Μαύρας, στην είσοδο της πόλης, που κατασκευάστηκε από τον Σικελό Ιωάννη Ορσίνι το 1300.
Στο πάρκο Μποσκέτο, με τις προτομές λογίων προσωπικοτήτων του νησιού.
Στον παραλιακό πεζόδρομο με τα νεανικά στέκια.
Στην κεντρική πλατεία με πολλά εστιατόρια και καφέ, όπου βρίσκεται η εκκλησία Άγιος Σπυρίδωνας (τέλη 17ου αι.) με ενδιαφέρον τέμπλο και εικόνες. Από εδώ ξεκινά και ο πεζοδρομημένος κεντρικός εμπορικός δρόμος (οδός Μελά) της πόλης.
Στην περιοχή Κουζούντελη (ή Κουζούμπεη), με τα αιωνόβια πλατάνια και τα παραδοσιακά καφενεία που σερβίρουν φρεσκοκομμένο καφέ και σουμάδα φτιαγμένη από αρωματικά αμύγδαλα.
Στο Αρχαιολογικό Μουσείο με ευρήματα από τη Μέση Παλαιολιθική εποχή μέχρι τον 4ο αι. μ.Χ. από ταφικούς τύμβους στο Νυδρί, νεκροταφεία της αρχαίας πόλης της Λευκάδας κ.ά.
Στη Δημόσια Kεντρική Bιβλιοθήκη, η οποία διαθέτει μεγάλο αριθμό εντύπων και πλουσιότατη συλλογή μεταβυζαντινών εικόνων, επτανησιακής κυρίως τεχνοτροπίας, όπως των Επτανησίων αγιογράφων Δοξαρά, Ρούσσου κ.α.
Στη Χαραμόγλειο Ειδική Λευκαδιακή Βιβλιοθήκη, που περιλαμβάνει σπάνια βιβλία, γκραβούρες και χάρτες, ενώ στεγάζει και αίθουσα τέχνης, όπου πραγματοποιούνται σύγχρονες εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας. Η συλλογή έχει περιληφθεί στο βιβλίο Γκίνες.
Στο Λαογραφικό Μουσείο «Πανταζής Κοντομίχης» που περιλαμβάνει πολλά αξιόλογα και σπάνια εκθέματα, καθώς και μια πλούσια συλλογή από την καθημερινή ζωή και τις ασχολίες των κατοίκων.
Στο Μουσείο Φωνογράφου-Παλιών Ενθυμημάτων, όπου μεταξύ άλλων εκτίθενται παλιοί φωνογράφοι, παλιοί δίσκοι, διακοσμητικά αντικείμενα-αντίκες, παλιά χαρτονομίσματα κ.α.
Στον Ελαιώνα με τις υπεραιωνόβιες ελιές.
Στους υδροβιοτόπους Μεγάλος και Μικρός Αυλαίμονας, δύο φυσικά ιχθυοτροφεία κοντά στην πόλη.
Στους ανεμόμυλους στη Γύρα.
Δραστηριότητες
Kολύμπι: Αν μένετε στη Λευκάδα, μπορείτε να κολυμπήσετε στο Κάστρο, στη Γύρα, στους Μύλους και στον Άγιο Ιωάννη Αντζούση. Σχεδόν παντού στο νησί θα βρείτε καταπληκτικές παραλίες, ενώ ανατολικά του υπάρχουν πολυάριθμα όμορφα δασωμένα νησάκια. Βόλτα στις σπηλιές: Επισκεφθείτε τα κοντινά νησάκια Κάλαμος και Καστός με τις μοναδικές παραλίες και τις θαλασσοσπηλιές. Βόλτα με ποδήλατο: Η πόλη της Λευκάδας και οι κοντινές παραλίες είναι ένας τόπος ιδανικός για ποδήλατο. Μοναδικής ομορφιάς διαδρομή είναι ο γύρος της λιμνοθάλασσας (Αγ. Μαύρα, Γύρα, Μύλοι, Αη-Γιάννης, Λευκάδα). Μαρίνα: Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης και θεωρείται ως η πλέον σύγχρονη της Ελλάδας.
Σπορ
Kitesurf, στην παραλία των Μύλων. Mountain bike. Το νησί διαθέτει ψηλά πράσινα βουνά με δρόμους και μονοπάτια ιδανικά για ποδήλατο βουνού. Ποδήλατα μπορείτε να νοικιάσετε στην πόλη της Λευκάδας. Parapente (αλεξίπτωτο πλαγιάς) πάνω από την παραλία Κάθισμα.
Αξίζει ακόμη να επισκεφτείτε
Τον σύγχρονο παραθεριστικό οικισμό Καριώτες στις ανατολικές ακτές του νησιού. Στη θέση «Σπασμένη Βρύση» λειτουργεί οργανωμένο κάμπινγκ. Το γραφικό ψαροχώρι Nικιάνα χτισμένο στους πρόποδες του όρους Σκάρος, με δάσος από αιωνόβιες βαλανιδιές. Το Νυδρί. Το μεγαλύτερο τουριστικό θέρετρο του νησιού με έντονη νυχτερινή ζωή και υπερσύγχρονη μαρίνα. Βρίσκεται απέναντι από τα Πριγκηπονήσια (Μαδουρή, Χελώνη, Σκορπιός, Σκορπίδι, Σπάρτη), ενώ από το λιμάνι του ξεκινούν φέρι-μποτ για το Μεγανήσι, την Ιθάκη, την Κεφαλονιά και τη Στερεά Ελλάδα. Προσφέρεται για καταδύσεις (στην περιοχή λειτουργούν οργανωμένα καταδυτικά κέντρα που προσφέρουν οργανωμένες εκδρομές), θαλάσσια σπορ, ιστιοπλοΐα, ορεινή ποδηλασία, πεζοπορία, κολύμπι στους καταρράκτες που χύνονται στο φαράγγι Δημοσάρι. Τον Πόρο, το «μπαλκόνι» της νοτιοανατολικής Λευκάδας, με θέα στα νησιά Αρκούδι, Οξιές, Ιθάκη και Κεφαλονιά. Κολυμπήστε στην πεντακάθαρη θάλασσα του Μικρού Γιαλού, όπου λειτουργεί και οργανωμένο κάμπινγκ. Τη Βασιλική, με τα πολλά τρεχούμενα νερά και την έντονη νυχτερινή ζωή. Συνδέεται με φέρι-μποτ με την πανέμορφη παραλία Πόρτο Κατσίκι, την παραλία Αγιοφύλλι, την Κεφαλονιά και την Ιθάκη. Ο όρμος της Βασιλικής είναι διεθνώς γνωστός για τις ιδιαίτερες κλιματολογικές συνθήκες και τους ανέμους του και πολύ δημοφιλής στους φανατικούς windsurfers και λάτρεις του αθλήματος. Εδώ, θα βρείτε επίσης, φάρμες ιππασίας που διοργανώνουν εκδρομές με άλογα στη φύση. Το φάρο (σε μικρή απόσταση από τον οικισμό Αθάνι) και τα ερείπια του ιερού του Απόλλωνα στον κάβο Δουκάτο (Λευκάτας ή Kάβος Κυράς). Η θαυμάσια αυτή τοποθεσία με τους απόκρημνους βράχους και τη μαγευτική θέα στη θάλασσα αναφέρεται και ως «Πήδημα της Σαπφούς», επειδή, σύμφωνα με την παράδοση, εδώ αυτοκτόνησε η λυρική ποιήτρια της αρχαιότητας. Το όμορφο παραθεριστικό χωριό του Αγίου Νικήτα. Το ξακουστό ορεινό κεφαλοχώρι Καρυά με τη πλατανοσκέπαστη πλατεία. Φημισμένα είναι τα παραδοσιακά «καρσάνικα» κεντήματα, μοναδικής κεντητικής τέχνης. Το παραδοσιακό λευκαδίτικο χωριό Εγκλουβή, πασίγνωστη για τις νοστιμότατες φακές της, που θεωρούνται από τις καλύτερες στην Ελλάδα. Στην περιοχή ευδοκιμούν ακόμη ρεβίθια, κουκιά και μια σπάνια ποικιλία σταφυλιού, το βερτζαμί, που πιθανολογείται ότι έφεραν μαζί τους οι Ενετοί το 1684.
Κοντινά νησιά
Μεγανήσι Καταπράσινο νησί το οποίο συνδέεται ακτοπλοϊκά με το Νυδρί. Οι τρεις οικισμοί του -Κατωμέρι, Βαθύ και Σπαρτοχώρι- διαθέτουν έντονο παραδοσιακό χρώμα. Επισκεφθείτε το σπήλαιο του Γιοβάνη και τη σπηλιά του Παπανικολή (πρόσβαση μόνο από τη θάλασσα).
Κάλαμος Κατάφυτο νησί από πεύκα, κυρίως στο βόρειο τμήμα, που συνδέεται ακτοπλοϊκά με τον Μύτικα της Στερεάς Ελλάδας. Επισκεφθείτε την Επισκοπή, το Καστρομονάστηρο και τον γραφικό όρμο Πόρτο Λεόνε.
Καστός Μακρόστενο νησάκι, κατάφυτο από ελιές, που προσφέρει ασφαλές αγκυροβόλιο σε σκάφη που διαπλέουν το Ιόνιο πέλαγος. Οι δρόμοι στο νησί είναι λιγοστοί, γι’ αυτό και δεν υπάρχουν αυτοκίνητα. Ο δυτικός φυσικός όρμος του νησιού Σαρακήνικο διαθέτει μικρό μόλο, που δίνει τη δυνατότητα ελλιμενισμού ακόμα και σε κακοκαιρία. Ο Καστός συνδέεται με καΐκι με την Στερεά Ελλάδα. Επισκεφθείτε το γραφικό ομώνυμο χωριό, την Φωκότρυπα και το εξωκλήσι του Αγίου Αιμιλιανού.
Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, πέρασε τα παιδικά του χρόνια, πήγε σχολείο και εργάστηκε ως ξυλουργός μέχρι την στράτευσή του, στην Κόνιτσα.
Στην Ιερά Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου Στομίου, παρέμεινε τέσσερα έτη ως μοναχός, ανακαίνισε το μοναστήρι, με την βοήθεια των κατοίκων και αφού εκπλήρωσε το Τάμα του στην Παναγία, αναχώρησε για το όρος Σινά…
Στην Πατρική Οικία του Οσίου στην Κόνιτσα που είναι επισκέψιμη όλες τις ημέρες του έτους, υπάρχουν προσωπικά αντικείμενα του, ξύλινες δημιουργίες του ως μοναχός, κουμπαράδες που υπήρχαν σε διάφορα σημεία της Κόνιτσας τα χρόνια που βρισκόταν στην Ιερά Μονή Στομίου (Ιούλιος 1958 – 30 Σεπτεμβρίου 1962), τα έσοδα των οποίων τα διαχειριζόταν επιτροπή που είχε συστήσει.
Μπορείς να πραγματοποιήσεις μια από τις μονοήμερες εκδρομές, που οργανώνει το γραφείο μας. Στην πρώτη είναι τα Βήματα του Οσίου Παϊσίου, στην Κόνιτσα και επίσκεψη στην πατρική οικία του Οσίου. Στην δεύτερη είναι εκδρομή στην Ι.Μ. Σουρωτής Αγ. Παϊσίου και στην Θεσσαλονίκη.
Χαρακτηριστική είναι μια αγιογραφία με την μορφή Οσίου Παϊσίου, που βρίσκεται στο πατρικό του και απεικονίζει στιγμές από τη επίγεια ζωή του, όπως τα Φάρασα της Καππαδοκίας, την Ιερά Μονή Φιλοθέου, την Ιερά Μονή Στομίου, το όρος Σινά και την καλύβη του στην Παναγούδα.
Το σπίτι όπου μεγάλωσε ο Άγιος Παΐσιος στην Κόνιτσα. Ένα πετρόχτιστο σπίτι στην Άνω Κόνιτσα, είναι το πατρικό του Αγίου Παϊσίου (οικία Εζνεπίδη), εκεί όπου πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια μαζί με τους γονείς του και τα 8 αδέρφια του.
Σε αυτό το σπίτι, πήγε ο Άγιος Παΐσιος, όταν ήταν 2 ετών. Όπως είναι γνωστό ο Άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης, κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης, γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία, τον Ιούλιο του 1924.
Ήταν μόλις 40 ημερών όταν έφτασε η διαταγή να γίνει ανταλλαγή πληθυσμών και τότε ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, ο οποίος ήταν ιερέας του χωριού ζήτησε να βαφτίσουν όλα τα μωρά, γιατί δεν ήξεραν αν θα επιζήσουν στο μεγάλο ταξίδι που θα έκαναν.
Για ένα διάστημα έμειναν στον Πειραιά, μετά πήγαν στην Κέρκυρα και στη συνέχεια σε ένα χωριό της Ηγουμενίτσας για να καταλήξουν τελικά στην Κόνιτσα, όταν ο Άγιος ήταν σε ηλικία περίπου δύο ετών.
Εκεί έμαθε και την τέχνη του μαραγκού, μάλιστα στο πατρικό του φυλάσσονται πολλά αντικείμενα που ο ίδιος είχε κατασκευάσει. Στα 18 του πήγε στρατιώτης και υπηρέτησε για περίπου 5 χρόνια.
Ο Άγιος Παΐσιος πήγε για πρώτη φορά στο Άγιο Όρος για να μονάσει το 1949, αλλά επέστρεψε και πάλι για να βοηθήσει την οικογένειά του, δουλεύοντας ως μαραγκός στην Κόνιτσα και γύρισε στο Άγιο Όρος το 1950.
Όλες οι εποχές είναι ιδανικές για να επισκεφθείτε την Κοιλάδα Φενεού
Η λίμνη Δόξα είναι η εξαίρεση του κλασικού κανόνα ότι το τρέιλερ είναι σχεδόν πάντα καλύτερο από την ταινία. Σε αντίθεση με τις μεγάλες και πολλές φορές βαρετές ταινίες που δεν μπορούν να συναγωνιστούν το γρήγορο μοντάζ και τα best of των τρέιλερ, η λίμνη Δόξα στην Ορεινή Κορινθία ξεπερνά σε ομορφιά ακόμα και την πιο εντυπωσιακή φωτογραφία, το πιο καλογυρισμένο βίντεο.
Υπάρχουν αρκετοί τρόποι να φτάσετε σε αυτό το μαγευτικό μέρος-παυσίλυπο της ψυχής. Είτε θα βγείτε στην έξοδο του Κιάτου από την Εθνική Αθηνών-Πατρών, είτε θα πάτε από το Δερβένι ή θα επιλέξετε να ανεβείτε από το Ξυλόκαστρο.
Το οροπέδιο Φενεού
Όποια διαδρομή και να επιλέξετε, είναι βέβαιο ότι θα αποζημιωθείτε -παρά τις στροφές που μπορεί να συναντήσετε- αφού κάθε φορά που θα αλλάζετε ταχύτητα, θα αλλάζει μαζί και το τοπίο. Προτιμήστε τις χαμηλές ταχύτητες, ώστε να γεμίσετε εικόνες. Φτάνοντας στον Φενεό, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αισθανθείτε κάπως μικροί μπροστά στο μεγάλο οροπέδιο που εκτείνεται ανάμεσα στα βουνά Ζήρεια και Χελμό καθώς και στα 9 πανέμορφα χωριά που σχεδόν κυκλικά περιστοιχίζουν την περιοχή του Φενεού.
«Κορινθιακή Ελβετία» τον ονομάζουν κάποιοι αφού τα έλατα σε αυτό το υψόμετρο αλλά και τα πεύκα πιο χαμηλά, τον χειμώνα με τα πρώτα χιόνια, δίνουν στον επισκέπτη την αίσθηση ότι βρίσκεται σε ένα αλπικό τοπίο. Οι ιδιαίτερες κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στη συγκεκριμένη περιοχή, σε συνδυασμό με τη μορφολογία του εδάφους, δημιουργούν το κατάλληλο περιβάλλον για να φυτρώσουν και να αναπτυχθούν τα ξακουστά φασόλια και η φάβα Φενεού. Γίγαντες και φακές υψηλής διατροφικής αξίας, επανασυστήνονται στην ελληνική οικογένεια μέσα από ευφάνταστες συνταγές με τη σφραγίδα των παραγωγών του οροπεδίου.
Kοιλάδα Φενεού / Photo: Shutterstock
Η λίμνη Δόξα
Η εκπάγλου καλλονής λίμνη Δόξα είναι τεχνητή και βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μέτρων, στην καρδιά του Αρχαίου Φενεού. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, με την δημιουργία ενός φράγματος μήκους 225 μέτρων στην κοίτη του χειμάρρου Δόξα που είχε σκοπό την κάλυψη των αρδευτικών αναγκών της κοιλάδας του Φενεού. Έως τότε τα νερά του χειμάρρου ενώνονταν με τα νερά του ποταμού Όλβιου και πολύ συχνά πλημμύριζαν τη λεκάνη της πεδιάδας του Φενεού, καταστρέφοντας τις καλλιέργειες των παραγωγών. Έτσι δημιουργήθηκε η λίμνη Δόξα, στα νερά της οποίας καθρεφτίζονται τα πολύχρωμα μεικτά δάση της Ορεινής Κορινθίας, δημιουργώντας μια μοναδική ψευδαίσθηση. Σημείο αναφοράς στο κέντρο της λίμνης, το πολυφωτογραφημένο εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου.
Γύρω από τη λίμνη Δόξα υπάρχει δάσος με έλατα και βελανιδιές / Photo: Shutterstock
Εικόνα της Λίμνης / Photo: Fotis Fotopoulos-Unsplash
Από τις όχθες της λίμνης Δόξα ξεκινά ένα από τα πιο όμορφα μονοπάτια της ορεινής Πελοποννήσου που περνάει μέσα από ένα πυκνό ελατοδάσος και φτάνει μέχρι την κορυφή της Ντουρντουβάνας στα 2.109 μέτρα. H κεφαλληνιακή ελάτη και τα μαυροπεύκα αποτελούν ιδανικό καταφύγιο για την άγρια ζωή της περιοχής. Εδώ, τα υδρόβια πουλιά και μικροπούλια δίνουν το ρυθμό, τα βατράχια, οι χελώνες, οι σαύρες, αλλά και τα ζαρκάδια, τα τσακάλια και τα αγριογούρουνα είναι κάποιοι μόνο από τους κατοίκους και τους επισκέπτες γύρω από τη λίμνη. Στην βόλτα σας στη λίμνη θα συναντήσετε τους παραγωγούς της περιοχής οι οποίοι στήνουν από το πρωί την πραμάτεια τους και κερνάνε τους επισκέπτες μέλι, τυρί και προζυμένιο ψωμί.
Τι θα κάνετε
Για τους ρομαντικούς, ενδείκνυται μια βόλτα με άλογο κατά μήκος της λίμνης, σε μονοπάτια ή δασικούς δρόμους, το κολύμπι στα νερά της Δόξας, ακόμα και μια ποδηλατάδα -επιλέξτε το ηλεκτρικό για να μην κουραστείτε στην ανηφόρα- για να θαυμάσετε το τοπίο. Για τους πιο δυναμικούς συστήνουμε τα mountain bike και τα ποδήλατα λίμνης. Όταν κουραστείτε (και εδώ έρχεται το καλύτερο μέρος του ταξιδιού) επισκεφθείτε μία από τις τοπικές ταβέρνες στο Φενεό και δοκιμάστε καλομαγειρεμένα ντόπια κρέατα, πουλερικά, όσπρια από ντόπιες πρώτες ύλες. Φεύγοντας να πάρετε μαζί σας οπωσδήποτε φασόλια βανίλιες Φενεού.
Η Αγία Φωτεινή Μαντινείας, ένας μύθος από πέτρα, είναι ίσως η πιο παράξενη εκκλησία σε όλο τον κόσμο και θα μπορούσε να μπει στη λίστα με τις πιο παράξενες εκκλησίες του κόσμου, δίπλα στην Santuario della Madonna delle Lacrime στις Συρακούσες και στην La Sagrada Familia του Γκαουντί στη Βαρκελώνη.
Βρίσκεται δυτικά, στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μαντινείας, και 15 χιλιόμετρα από την Τρίπολη, στην Κάψια Αρκαδίας. Ανήκει στο Μαντινειακό Σύνδεσμο.
Η θεμελίωσή της έγινε το έτος 1969 και τα εγκαίνια το 1978, από τον τότε Μητροπολίτη Κυρό Θεόκλητο τον Β’ Φιλιππαίο. Το αρχιτεκτονικό αυτό τόλμημα ανήκει στον αρχιτέκτονα και αγιογράφο Κώστα Παπαθεοδώρου, μαθητή του διάσημου αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη.
Εξωτερικά ο Ναός που επιδιώκει να αποτελέσει μία γέφυρα πολιτισμών, διαφέρει από όλους τους υπόλοιπους, συνδυάζοντας ένα κράμα ρυθμών. Το εσωτερικό της Αγίας Φωτεινής έχει βυζαντινές επιρροές, με στοιχεία από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, γεγονός που φαίνεται έντονα στα ψηφιδωτά δάπεδα και στις παραστάσεις στους τοίχους.
Μονοήμερη Απόδραση για Αγία Φωτεινή Μαντινείας
Αγία Φωτεινή Μαντίνειας: Έργο ζωής για τον αρχιτέκτονα και αγιογράφο Κώστα Παπαθεοδώρου
Το αρχιτεκτονικό αυτό τόλμημα ανήκει στον αρχιτέκτονα και αγιογράφο, κ. Κώστα Παπαθεοδώρου. Σχεδίασε την εκκλησία με πολύ μεράκι και την έχτισε με πολλή προσωπική εργασία, αποκαλώντας την μάλιστα και έργο ζωής.
Η Αγία Φωτεινή απηχεί τη σχέση της Αρκαδίας με το φως. Είναι γνωστό πως Λύκαιο όρος σημαίνει φωτεινό, το ίδιο σημαίνει και το όνομα Λυκάων που είναι οικιστής της Αρκαδίας.
Εξωτερικά ο ναός διαφέρει από όλους τους υπόλοιπους ναούς. Η διαφορετικότητα των υλικών, αλλά και η αρχιτεκτονική του, δημιουργούν συναισθήματα θαυμασμού στον επισκέπτη και τον οδηγούν παράλληλα σε διάφορες σκέψεις και προβληματισμούς. Σ’ αυτό το ναό έχει γίνει προσπάθεια να συνδυαστούν στοιχεία της χριστιανικά, βυζαντινά και αρχαιοελληνικά.
Το εσωτερικό της Αγίας Φωτεινής είναι βυζαντινής τέχνης, με στοιχεία από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Αυτό φαίνεται έντονα και στο εσωτερικό του Ναού, παρατηρώντας τα ψηφιδωτά δάπεδα και τις παραστάσεις στους τοίχους.
Αγία Φωτεινή Μαντίνειας: Χτίστηκε πάνω σε θεμέλια αρχαίου ναού
Σήμερα στην εκκλησία της Αγίας Φωτεινής γίνονται γάμοι ή βαπτίσεις και στο ειδυλλιακό τοπίο οι επισκέπτες μπορούν να χαρούν τη φύση. Είναι κτισμένη με ντόπια, φυσικά υλικά, όπως πέτρα, μάρμαρο, ξύλα και κεραμίδια, χωρίς καθόλου τσιμέντο. Σύμφωνα μάλιστα με φήμες, για να χτιστεί, χρησιμοποιήθηκαν ερείπια αρχαίων ναών της περιοχής, ενώ το κτίσμα πατάει πάνω σε θεμέλια αρχαίου ναού.
Αγία Φωτεινή Μαντίνειας: Ο ναός, το Φρέαρ Ιακώβ και το Ηρώον συμβολίζουν την Αγία τριάδα
Δυτικά της εκκλησίας βρίσκεται το Φρέαρ Ιακώβ που συμβολίζει τη συνάντηση του Ιησού με τη Σαμαρείτιδα. Στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας βρίσκεται το Ηρώον, προς τιμή όλων εκείνων που αγωνίστηκαν για την πατρίδα και κατάγονται από τον Δήμο Μαντινείας. Τα τρία κτίσματα, ο ναός, το Φρέαρ Ιακώβ και το Ηρώον συμβολίζουν την Αγία τριάδα.
Η πρωτοποριακή εκκλησία της Αγίας Φωτεινής έχει χαρακτηριστεί από τον Γιάννη Τσαρούχη «Φλέβα νερού για τους διψώντες».
Το ράφτινγκ στον Πηνειό ποταμό ανεβάζει το επίπεδο της εμπειρίας που σου προσφέρουν το μαγικό τοπίο των μοναστηριών και οι μοναδικοί σχηματισμοί των βράχων.
Όπως και αν δεις τα Μετέωρα, σαν γεωλογικά μορφώματα που σμίλεψαν με την πάροδο των αιώνων αρχαία ποτάμια ή σαν απόκοσμα μοναστήρια σκαρφαλωμένα σε απόκρημνους βράχους, είναι βέβαιο ότι θα εντυπωσιαστείς. Στον τόπο αυτό, αναπόφευκτα το ράφτινγκ δε θα μπορούσε παρά να είναι μια συγκλονιστική εμπειρία.
Αφού επισκεφθείς τα μοναστήρια (κάποια λειτουργούν συνεχώς από τον 11ο αιώνα και όλα μαζί αποτελούν προστατευμένο Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO) τόλμησε να ζήσεις μια ξεχωριστή εμπειρία περιπέτειας που θα σου μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη. Εδώ θα διασχίσεις ένα βαθύ φυσικό φαράγγι, θα θαυμάσεις τις σπάνιες αποχρώσεις του νερού και θα απολαύσεις τα πλατάνια μέχρι να αντικρίσεις ένα μοναδικό θέαμα: επικούς, ψηλούς και απόκρημνους βράχους που κυριαρχούν απόλυτα στο τοπίο.
Οι διαδρομές ράφτινγκ που σου προτείνονται φτάνουν σε μήκος τα 7-8χλμ. και εντάσσονται στον βαθμό δυσκολίας 2. Έτσι είναι ιδανικές για ολόκληρη την οικογένεια, ζευγάρια και παρέες.
ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
Με αγάπη προς το περιβάλλον
Η γοητεία του ράφτινγκ στα Μετέωρα είναι ότι θα συναντήσεις ένα περιβάλλον άγριο και παρθένο, προσπάθησε λοιπόν να το αφήσεις έτσι όπως ακριβώς το βρήκες.
Φρόντισε πάντα να επιλέγεις διαδρομή ράφτινγκ που αναλογεί στις δυνατότητες κάθε μέλους της ομάδας σου (ορμητικά ρεύματα, στάθμη νερού και βράχια).
Χρησιμοποίησε τους κάδους απορριμμάτων ή -αν χρειαστεί- πάρε τυχόν σκουπίδια μαζί σου.
Προμηθεύσου ένα επαναγεμιζόμενο μπουκάλι νερού και ελάττωσε τη χρήση του πλαστικού.
Σεβάσου το φυσικό περιβάλλον, μην κόβεις ή τραβάς φυτά και λουλούδια και μη μετακινείς βράχια ή άλλα φυσικά αντικείμενα.
Ένα μικρό εκκλησάκι που το αγκαλιάζουν 17 δέντρα. Η Αγία Θεοδώρα βρίσκεται κοντά στην Βάστα Μεγαλόπολης. Είναι κτίσμα πιθανόν του 12ου αιώνα. Η παράδοση αναφέρει πως το θαύμα της Φύσης έχει σχέση με το μαρτύριο της Αγίας.
Τα κλαδιά τους ξεφυτρώνουν από τη σκεπή ενώ οι ρίζες τους, που δε φαίνονται, περνούν μέσα από τους τοίχους του για να καταλήξουν στο έδαφος. Είναι βέβαιο πως αν ανθρώπινος παράγοντας παρέμβει για να κόψει τα δέντρα ή να βελτιώσει κάτι στο εκκλησάκι, το κτίσμα θα καταστραφεί.
Το άφθονο νερό που τρέχει στο ποταμάκι κάτω από την εκκλησία ποτίζει τα δέντρα. Και τα δυο μαζί, ποτάμι και δέντρα, είναι η ευχή της Αγίας Θεοδώρας που όπως λέγεται παρακάλεσε στην προσευχή της λίγο πριν μαρτυρήσει «τα μαλλιά μου να γίνουν δέντρα και το αίμα μου ποτάμι για να τα ποτίζει».
Η διαδρομή
Γιορτάζει στις 11 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο. Χιλιάδες προσκυνητές επισκέπτονται το εκκλησάκι για να προσκυνήσουν και να θαυμάσουν αυτό το μοναδικό σύμπλεγμα. Για να φτάσει ο επισκέπτης στην Αγία Θοδώρα, ξεκινώντας από την Τρίπολη, παίρνει το δρόμο για Καλαμάτα, βγαίνει στην έξοδο για Μεγαλόπολη και στη συνέχεια στρίβει αριστερά προς Καλαμάτα από την παλαιό Εθνική Οδό.
Μετά από περίπου 2 χιλιόμετρα, στρίβει δεξιά ακολουθώντας τον δρόμο προς Ίσαρι – Βάστα (υπάρχουν σχετικές ταμπέλες που καθοδηγούν). Τα τελευταία έξι χιλιόμετρα του δρόμου, μέχρι να φτάσει στην Αγία Θοδώρα, θέλουν ιδιαίτερη προσοχή.
Ο δρόμος είναι κατηφορικός με πολλές στροφές. Αποζημιώνεται όμως ο επισκέπτης από το μυστήριο που αντικρίζει στο όμορφο εκκλησάκι αλλά και από το κάλλος του τοπίου με την οργιώδη βλάστηση και τα γάργαρα νερά. Στο χώρο υπάρχουν μικροπωλητές για κάποια ψώνια και λειτουργεί ταβέρνα εξασφαλίζοντας έτσι το φαγητό.
500 μ. από την εκκλησία, ακολουθώντας το κεφαλάρι, είναι η θέση ‘Νερόμυλος’, μαγευτική τοποθεσία πνιγμένη στο πράσινο. Εδώ υπήρχε παλιότερα νερόμυλος. Στη θέση του σήμερα υπάρχει εξοχικό κέντρο. Ο μηχανισμός του νερόμυλου έχει αποκατασταθεί από τους ιδιοκτήτες και λειτουργεί κανονικά. Η εκκλησία προσελκύει κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητών και επισκεπτών.
Η ιστορία
Η ιστορία της Αγίας Θεοδώρας Κατά το Βυζάντιο, κάθε χωριό είχε αυτόνομο χαρακτήρα. Είχε τη δική του κοινωνική, διοικητική καθώς και στρατιωτική αρχή. Κάθε οικογένεια του χωριού όφειλε να προσφέρει έναν άντρα για το στρατό του κι αν αυτό δεν ήταν εφικτό, έπρεπε να καταβάλει χρήματα για τη μίσθωση ενός μισθοφόρου να την εκπροσωπήσει.
Η νεαρή Θεοδώρα ήταν το μεγαλύτερο κορίτσι μιας φτωχής και πολύ θρήσκας οικογένειας με πατέρα ηλικιωμένο και άρρωστο και ζούσε σε ένα χωριό της Πελοποννήσου, τη Βάστα, λίγο έξω από τη Μεγαλόπολη. Το χρηματικό ποσό που απαιτείτο για την πληρωμή μισθοφόρου ήταν πολύ μεγάλο για τις δυνατότητες της οικογένειάς της και ο πατέρας της ανήμπορος να πάρει μέρος σε μάχη. Έτσι η Θεοδώρα σε ηλικία 17 ετών αποφάσισε να υποδυθεί τον άντρα και να συμμετέχει η ίδια στο στρατό του χωριού της.
Βρέθηκε πολύ σύντομα να πολεμά σε μάχες με περίσσιο θάρρος και όπως ήταν λογικό προάχθηκε σε βαθμό. Το σθένος της, αλλά και η σεμνότητά της την έκαναν αρεστή μέσα στο στράτευμα. Μια νεαρή κοπέλα δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη γοητεία του νεαρού στρατιώτη κι έτσι τον ερωτεύθηκε.
Η Θεοδώρα δεν ήθελε να προδώσει το μυστικό της γιατί αυτό θα εξέθετε όλη την οικογένειά της. Όσο κι αν η Θεοδώρα προσπαθούσε να μεταπείσει τη νεαρή κοπέλα λέγοντάς της ότι είναι αφιερωμένη στο Θεό, τόσο η νεαρή κοπέλα ήθελε το νεαρό που έβλεπε μπροστά της, τον όμορφο και θαρραλέο στρατιώτη που είχε γνωρίσει. Η συνεχής άρνηση της Θεοδώρας οδήγησε τη νεαρή κοπέλα στην εκδίκηση.
Κοιμήθηκε με κάποιον άλλο στρατιώτη με τον οποίο έμεινε έγκυος και πήγε στον Διοικητή του στρατού δηλώνοντας ότι η Θεοδώρα, δηλαδή ο στρατιώτης που είχε ερωτευθεί η κοπέλα, ήταν εκείνος που την άφησε έγκυο και θα έπρεπε να την παντρευτεί.
Η άρνηση της Θεοδώρας, η οποία δεν ήθελε να αποκαλύψει το μυστικό της, στο συγκεκριμένο γάμο, δεν επέτρεπε παρά την καταδίκη της σε θάνατο λόγω ατίμωσης της νεαρής κοπέλας.
Έτσι κι έγινε. Ο νεαρός στρατιώτης μέχρι την έσχατη στιγμή δεν ήθελε να αποκαλύψει το μυστικό του και να φέρει έτσι τον πατέρα του σε δύσκολη θέση. Οδηγήθηκε έξω από το χωριό και εκτελέστηκε. Καθώς ξεψυχούσε, είπε: «Κάνε Κύριε τα χρόνια μου να γίνουν δέντρα και το αίμα μου νερό να τα ποτίζει». και ξαφνικά, ένα ρυάκι σχηματίστηκε με ορμητικό νερό…
Άλλη θεωρία διατείνεται ότι η Αγία Θεοδώρα ήταν η Αυγούστα Θεοδώρα, κόρη του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Η΄ της μακεδονικής δυναστείας, που λέγεται πως βασίλεψε σαν άνδρας από το 1055 μέχρι το 1056. Η Αυγούστα Θεοδώρα κατά τους ισχυρισμούς του Μιχαήλ ΣΤ΄ του Στρατιωτικού που τη διαδέχθηκε με κίνημα αρρώστησε βαριά και πέθανε, ενώ κατ’ άλλους εικάζεται ότι ο ίδιος την δολοφόνησε και την έθαψε εδώ.
Μερικούς αιώνες αργότερα, γύρω στον 12ο αιώνα, στο σημείο αυτό φτιάχτηκε ένα εκκλησάκι εις μνήμη της Αγίας Θεοδώρας όπου μεταφέρθηκαν και θάφτηκαν τα λείψανά της. Με την ολοκλήρωση του ναϊδρίου αυτού, φύτρωσαν 17 δέντρα στη στέγη του όσα και τα χρόνια της Θεοδώρας όταν θανατώθηκε και έτσι ολοκληρώθηκε ο θρύλος της Αγίας Θεοδώρας.
Πώς εξηγούν το φαινόμενο επιστήμονες
Η εξήγηση που έδωσαν για το παράδοξο αυτό φαινόμενο συνοπτικά μερικοί επιστήμονες:
κ. Λούκος Κων/νος (Γεωπόνος – Κόρινθος): ‘Δεν υπάρχει εξήγηση από πλευράς γεωπονικής επιστημονικής. Πρόκειται για ένα ΔΙΑΡΚΕΣ ΘΑΥΜΑ’.
κ. Μακρυγιάννης Π. (Γεωπόνος): ‘… Αλλά σα γεωπόνος, είμαι σε θέση να ξέρω πολύ καλά, ότι οι τοίχοι θα είχαν ανοίξει και σπάσει από τις ρίζες ενός μόνο δέντρου, πόσο μάλλον δεκαεπτά’.
κ. Ράπτης Γεώργιος (Δασολόγος – Ναύπακτος): ‘Το όλο φαινόμενο υπερβαίνει κάθε λογική, φυσική και επιστημονική εξήγηση του ανθρώπου’.
κ. Μπεληγιάννης Ελευθέριος (Πολιτικός Μηχανικός – Αθήνα): ‘Όταν ο αέρας αυτός (της ρεματιάς) έχει τη δυνατότητα να ξεριζώνει δέντρα, καταλαβαίνει κανείς, τι δυνάμεις εξασκούνται από τα 17 δέντρα για την ανατροπή της στέγης’.
κ. Σταυρογιάννη – Περρή Ελένη (Αρχιτέκτων – Καλαμάτα): ‘Φαινόμενο επιστημονικά ανεξήγητο. Οι δυνάμεις βάρους και αέρος σε συνάρτηση, θα έπρεπε λόγω θέσεως του εξωκλησιού, αλλά και λόγω της προχείρου κατασκευής αυτού, προς δε και της παλαιότητάς του να είχαν διαλύσει το κτίσμα. Τούτο όμως, παραμένει επί τόσους αιώνας χωρίς σοβαρές φθορές’.
κ. Παλλας (Διευθυντής Αρχαιοτήτων – Κόρινθος): ‘Βάσει των φυσικών νόμων, τουλάχιστον τα μεγάλα αυτά δέντρα, λόγω κλίσεως, ύψους, περιμέτρου έπρεπε να είχαν γκρεμισθεί. Δια να στέκουν αγέρωχα, είναι κάτι που η επιστήμη δεν μπορεί να δώσει εξήγηση’.
κ. Τίγκας Αναστάσιος (Θεολόγος, Αρχαιολόγος, Ιστορικός – Ηράκλειο Αττικής): ‘ Η όλη ανάπτυξις, ύπαρξις και ζωή των δέντρων επί της στέγης του ναού της Οσιοπαρθενομάρτυρος Θεοδώρας εκπλήσσει, αντιβαίνει προς πάσα λογικήν και φυσικήν εξήγησιν του ανθρώπου. Καταδεικνύει μίαν σπανίαν ιδιαιτερότητα, την επέμβασιν του Θεού επί της δημιουργίας Του, το θαύμα’.
Το μυστήριο των δέντρων
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Πάτρας έχουν μελετήσει τo κτήριο και κάνουν τις εξής παρατηρήσεις:
Πολλές ιστορίες έχουν δει το φως της δημοσιότητας για τη μικρή εκκλησία της Αγίας Θεοδώρας ιδιαίτερης θρησκευτικής σημασίας, σχετικά κυρίως με τη δημιουργία της, την Αγία από την οποία πήρε το όνομά της και γενικά την ιστορία της που επίσης περιλαμβάνει ένα “θαύμα”. Το κτίσμα της μικρής εκκλησίας, που επισκέπτονται πολλοί πιστοί κάθε χρόνο, είναι της Βυζαντινής εποχής και, εκτός από τη δικαιοδοσία της Εκκλησίας, υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού, ως Βυζαντινό Μνημείο.
Το 1996 το εργαστήριο Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου της Πάτρας κλήθηκε από τη Διεύθυνση Αναστηλώσεων Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων να μελετήσει το διατηρητέο κτίσμα ώστε να προβεί στη συνέχεια η Διεύθυνση στην αποκατάστασή του. Το πρόβλημα ήταν άμεσα συνδεδεμένο με το “θαύμα” που συμβαίνει εκεί και το μύθο που είναι διαδεδομένος γύρω από τη δημιουργία της μικρής εκκλησίας και έχει ως εξής: δεκαεπτά μεγάλα δένδρα και αρκετά μικρότερα έχουν φυτρώσει στη στέγη του κτιρίου. Οι ρίζες τους δεν είναι ορατές κάτω από τη λίγων εκατοστών στέγη, ούτε στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό της εκκλησίας. Το όλο κτήριο είναι φυσικά υπό πίεση λόγω αυτού του μεγάλου φορτίου και έχουν γίνει πολλές επεμβάσεις ανακατασκευής κατά τη διάρκεια της ζωής του. Αυτές οι μη επαγελματικές επεμβάσεις είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή της αρχιτεκτονικής του.
Το πρόβλημα που έπρεπε να επιλυθεί σχετικά με τα δένδρα στη στέγη ήταν να εξακριβωθεί πού κατευθύνονται οι ρίζες τους, χωρίς να προκληθεί το θρησκευτικό αίσθημα των ανθρώπων της εκκλησίας και των κληρικών, που ήταν άγρυπνοι φρουροί σε όλη την έρευνα. Μετά από μία επιτόπου εκτίμηση της κατάστασης αποφασίστηκε ότι γεωραντάρ υψηλής συχνότητας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στους τοίχους του κτηρίου μαζί με ηλεκτρική τομογραφία με πολύ μικρά ηλεκτρόδια, έτσι ώστε να υπάρξει διπλός έλεγχος της μεθοδολογίας.
Εργασίες αποκατάστασης
Tα αποτελέσματα της έρευνας αυτής έχυσαν άπλετο φως στο μυστήριο και έδωσαν στη Διεύθυνση Αναστηλώσεων Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων όλες τις αναγκαίες απαντήσεις για να προχωρήσει με ασφάλεια στην αποκατάσταση της Εκκλησίας της Αγίας Θεοδώρας. Αποδείχθηκε ότι οι ρίζες ακολουθούν τα διάκενα που υπάρχουν μέσα στους πλευρικούς τοίχους πλάτους σχεδόν ένα μέτρο δημιουργώντας απωθητικές τάσεις μεταξύ των λίθων και έτσι καταλήγουν στο έδαφος. Αυτό οδηγεί στη δημιουργία ενός δικτύου ριζών που ενισχύει το κτίσμα από στατική άποψη αντιτιθέμενο στο φορτίο της στέγης, αλλά καταστρέφοντας συγχρόνως τους πέτρινους τοίχους. Αποδείχθηκε επίσης ότι ο νότιος τοίχος είναι σχεδόν ανέπαφος ενώ φαίνεται να υπάρχει ένα συγκεκριμένο κενό στον βόρειο.
Οι τελευταίες εργασίες αποκατάστασης έλαβαν χώρα μεταξύ 1998 και 1999. Προκειμένου να μην ξεραθούν οι ρίζες των δέντρων, ο καθαρισμός και η αρμολόγηση της τοιχοποιίας έγιναν χωρίς σιμεντενέσεις. Για την προστασία των τοιχογραφιών από την υγρασία καθαρίστηκε η οροφή από τα στρώματα χώματος και φύλλων που υπήρχε και τοποθετήθηκε ασφαλτόπανο με κολάρο γύρω από κάθε δέντρο, πολύ προσεχτικά για να μην τραυματίσουν τις ρίζες, ώστε να περιοριστεί στο ελάχιστο η υγρασία που περνάει κάτω από αυτά. Τέλος, τοποθετήθηκε σκεπή από σχιστόπλακες.
Η πόλη αποτελεί μια εξαιρετική χειμερινή εξόρμηση για να απολαύσετε το αγαπημένο σας σπορ, αφού διαθέτει ένα από τα καλύτερα και πιο οργανωμένα χιονοδρομικά της Ευρώπης. Το Σεν Μόριτζ της Βουλγαρίας είναι ένας από τους δημοφιλέστερους χειμερινούς προορισμούς, όχι μόνο της Βόρειας Ελλάδας αλλά ολόκληρων των Βαλκανίων, με την τουριστική ανάπτυξη να προχωρά με γρήγορο ρυθμό.
Αυτό που κάνει το Μπάνσκο must χειμερινό προορισμό είναι ο συνδυασμός της χαλάρωσης, του Σκι, των luxury παροχών και των χαμηλών τιμών.
Οι περισσότεροι επισκέπτες οργανώνουν εκδρομή στο Μπάνσκο για να ζήσουν την εμπειρία ενός οργανωμένου χιονοδρομικού κέντρου, καθώς έχει καταφέρει να ανταγωνίζεται ακόμα και τα χιονοδρομικά κέντρα της Ελβετίας και της Γαλλίας.
Η περιοχή είναι γνωστή για τις μήκους 65 χιλιομέτρων 16 πίστες του σκι που διαθέτει. Τέλειες συνθήκες χιονοδρομίας, αφού διαθέτει πίστες τόσο για αρχάριους όσο και έμπειρους σκιέρ σε όλο το μήκος του. Σε μερικά σημεία η πίστα καλύπτεται και από τεχνητό χιόνι στοιχείο που δημιουργεί άριστες συνθήκες για τους λάτρεις του χειμερινού σπορ.
Για όσους δεν έχουν προτεραιότητα το σκι μπορούν να κάνουν μια βόλτα με το τελεφερίκ, αφού το χιονοδρομικό είναι πλήρως εξοπλισμένο και διαθέτει σύγχρονες υποδομές. Παράλληλα, μπορούν να απολαύσουν τον ζεστό τους καφέ στο σαλέ.
Στο χιονοδρομικό είναι μια καλή ευκαιρία για φωτογραφίες, καθώς η περιοχή είναι ιδανική, με τα ψηλά έλατα και το χιονισμένο τοπίο να συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό.
ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟ ΜΠΑΝΣΚΟ:
ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ Η παλιά πόλη παραμένει γραφική & είναι μια παραδοσιακή νότα στο πολυσύχναστο κέντρο του Μπανσκο. Αξίζει να κάνετε μια πεζοπορία & να την περπατήσετε.
ΓΚΟΛΦ Η περιοχή διαθέτει 2 γήπεδα γκολφ, όπου μπορείτε να δοκιμάσετε τις ικανότητες σας.
ΚΑΖΙΝΟ ΜΠΑΝΣΚΟ Η πόλη διαθέτει την επιλογή του καζίνο, μιας και έχει αντίστοιχες επιλογές.
ΒΟΛΤΑ ΣΤΗ PIRIN STREET Ο πιο παλιός δρόμος στην πόλη, με την απίστευτη θέα στο όρος Pirin. Από εκεί προέρχεται και το όνομα της εξάλλου. Γεμάτη με καταστήματα, καφετέριες και εστιατόρια είναι η πιο πολυσύχναστη οδός της πόλης.
ΠΑΓΟΔΡΟΜΙΟ Τολμήστε να κάνετε ice skating σε ένα από τα μεγαλύτερα παγοδρόμια της Βουλγαρίας. Λειτουργεί τους χειμερινούς μήνες & μέχρι αργά το βράδυ.
ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ Η πεζοπορία στα βουνά και τις γύρω περιοχές είναι σίγουρα μια δραστηριότητα που καλύτερα να την κάνετε το καλοκαίρι ή την άνοιξη. Δεν υπάρχει χιόνι και το κρύο δεν είναι τόσο δυνατό.
ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ Το Μπάνσκο μπορεί να μην διαθέτει πλήθος επιλογών, ωστόσο προσφέρει μια ενδιαφέρουσα νυχτερινή ζωή, που θα σας κρατήσει ξύπνιους μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες!
ΣΠΑ & ΜΑΣΑΖ Από τις αγαπημένες συνήθειες των επισκεπτών, διαθέτοντας σύγχρονα σπα και παραδοσιακά hammam. Στο Μπάνσκο είναι μια ιεροτελεστία όλη η διαδικασία. Η πόλη φημίζεται για τις luxury παροχές χαλάρωσης & ευεξίας.
ΜΗΝΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΙΟΝΙ:
Η πιο χιονισμένη εβδομάδα στο Bansko είναι η 2 εβδομάδα του Μαρτίου. Υπάρχουν συνήθως 4.3 χιονώδεις ημέρες κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας με 29 cm χιονόπτωσης.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΠΑΝΣΚΟ:
Ο βουλγάρικος δήμος του Μπάνσκο έχει ιδρυθεί το 1850. Υπάρχει όμως και κατηγορηματικά τεκμήρια, ότι η περιοχή έχει πλούσια ιστορία η οποία αρχίζει από την αρχαιότητα. Εδώ ο πληθυσμός είναι πλούσιος. Για αυτό μιλούν τα ευρήματα από τις αρχαιολογικές έρευνες και ακριβά για την εποχή κοσμήματα.
Στις ανασκαφές στα 4 χιλιόμετρα από το Μπάνσκο έχει βρεθεί μία πόλη-κάστρο, από την περίοδο των θρακών. Από τα ευρήματα προϋποθέτουμε, ότι εδώ βρισκόταν η φυλή Δάι, το οποίο αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου. Άλλα ευρήματα μας αποκαλύπτουν ακόμα πιο αρχαία ιστορία. Σε μεγαλύτερο βάθος βρέθηκαν ευρήματα για ανθρώπινη δραστηριότητα μέχρι 5000 προ Χριστού- οι πρόγονοι των θρακών.
Σε διάφορες περιόδους σε αυτήν την πλούσια ιστορία η πόλη – κάστρο ανοικοδόμητε – εδώ υπάρχει και αρχαίος χριστιανικός ναός, και η ανάπτυξη διαρκεί μέχρι την υποταγή στον τούρκικο ζυγό – εδώ οι ντόπιοι έδωσαν την τελευταία μάχη με τους κατακτητές. Κατά τα χρόνια της Αναγέννηση αναπτύσσεται το εμπόριο με τα παράλια του Αιγαίου πέλαγος και με τα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Δυτικής Ευρώπης.
Η περίοδο χαρακτηρίζεται με γρήγορη ανάπτυξη και εξέλιξη της εθνικής αυτοπεποίθησης. Έτσι η περιοχή γίνεται κέντρο και θησαυροφυλάκιο της Βουλγάρικης αναγέννησης με σημασία για την βουλγάρικη ιστορία ως σύνολο. Εδώ ο Παϊσιος Χιλανδαρινός έγραψε την «Ιστορία των σλαβοβούλγαρων». Εδώ γεννήθηκε και έζησε ο διαφωτιστής Νεόφυτος της Ρίλας, μία σειρά δασκάλους και πνευματικούς ηγέτες, αλλά και αρματολοί και κλέφτες οι οποίο πήραν μέρος στον ένοπλο αγώνα για την απελευθέρωση.
Στην ιστορία της περιοχής διακρίνεται η εξέγερση Κρέσνα- Ραζλόγκ. Τότε ανακηρύχτηκε «Το βασίλειο ραζλόγκ» με κέντρο το Μπάνσκο, το οποίο κράτησε 7 μέρες. Αργότερα το 1896 εδώ βρίσκεται το περιφερειακό κέντρο του ΒΜΟΡΟ και η εξέγερση Ιλίντεν το 1903 οι πολίτες του Μπάνσκο συμμετέχουν έντονα. Ο σημερινός δήμος ως έδαφος συμπεριλαμβάνεται στα όρια της Βουλγαρίας το 1912.
